Afscheid en welkom

Weten jullie nog die wilde koe (pink) die tussen kerst en nieuwjaar moest kalven? Daarna was ze bijna niet te melken, zo wild. We hebben vanalles geprobeerd maar het werd alleen maar erger. Alleen Rinus durfde er een melkstel onder te hangen. In al die tijd is het mij 2x gelukt en Mikael 1x. Daniël wilde er maandagavond ook nog aan beginnen, maar hij moest maken dat hij wegkwam met zijn handen, want ze schopte als een idioot. Dinsdagochtend hebben we afscheid van haar genomen, onze prinses. We hadden haar Prinses genoemd vanwege de speciale behandeling die ze altijd kreeg. We zijn er niet gelukkig mee hoor, om een gezond dier en nog zo jong toch naar de slachterij te moeten sturen. Maar als een pink zo'n karakter heeft en na 2,5 maanden melken nog steeds zo wild is (eigenlijk werd het de laatste week alleen maar erger) wat moet je dan? Afscheid nemen. 's Avonds aten we hamburgers en zeiden tegen elkaar dat dat onze Prinses was die op het bord lag.

Dezelfde dag is de toekomstige vervangster al geboren en 's woensdag konden we nog twee kalfjes verwelkomen. Dus weer drie koeien en drie kalfjes in de afkalfstal, dat is weer heel gezellig. De koe die het laatst gekalfd heeft wilde alle kalfjes wel adopteren en stuurde de andere mama's weg.’


Hier het laatste moment voor kalf nummer 3 geboren wordt. Links nog een klein stukje van het eerste kalf en tussen de benen van Rinus kalf nummer 2.

Normaal gesproken krijgen de vaarskalfjes dezelfde naam als de moeder. Stierkalfjes krijgen geen naam. Hier op het bedrijf hebben we nog een stierkalfje lopen en die heet Teutebel. Toen we hier net kwamen wonen was dit een ziekelijk kalf, dronk slecht en langzaam. Nu is het nog steeds een ondermaats kalf maar niet zo langzaam meer. Hij doet mooi mee met zijn grotere, maar veel jongere nichtjes.

Behalve Prinses hebben we ook een Hertogin, ook een pink die een speciale behandeling in de melkput nodig heeft. Dan lopen er nog Dikke Hoorn, Grote BimBam, Panda (twee ronde zwarte vlekken rond de ogen), Trauma (heeft een trauma opgelopen toen ze onthoornd werd, het duurde lang voordat ze weer met de kop door het hek haar melk op durfde drinken), Melktank (gaf gisteren 56,4 liter), Spekkie (drie keer raden waarom). De meeste namen worden door de jongens bedacht (Spekkie komt van Daniël). Dikke Hoorn hadden we in Raalte ook, gewoon een koe met nog aardig dikke hoorns.

Maar één koe "springt" erbovenuit, dat is onze Tante Riek, genoemd naar onze buurvrouw aan de Wijheseweg. Tante Riek uit Raalte is al 94 en heeft (niet zo verwonderlijk) af en toe moeite met opstaan. En voordat ze kan gaan lopen moet ze even haar been heen en weer bewegen om op gang te komen. Onze "koeien Tante Riek" is net zo. Nog lang geen 94 (ook niet in koeienjaren) heeft ze toch moeite met opstaan en voordat ze de eerste stap kan zetten moet ze even haar poot heen en weer zwaaien. Nu heeft Tante Riek toen ze geboren werd om de een of andere reden geen naam gekregen en ze is op dit moment drachtig. Mocht het een meisje worden zullen we haar Gerrie noemen.

Dit bericht werd geplaatst in Bericht. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.