iets minder druk?

We hebben het druk gehad de afgelopen weken. Dat hebben jullie wel gemerkt aan het feit dat er geen berichten verschenen op de weblog.

Als het voorjaar in Zweden begint dan gaat het ineens heel hard. Half april sneeuwde het nog, er groeide nog geen sprietje gras, de bomen bleven maar kaal en de temperatuur onder normaal. Eind april kwam daar ineens verandering in en dan moet ineens alles gebeuren. De vaste mest moet op het maisland worden uitgereden en ondergewerkt. De mestbassins worden leeggepompt en op het grasland uitgereden.

Kunstmest moet overal worden gestrooid. En dat allemaal zo snel mogelijk.  Maar het is allemaal weer gelukt. De mais is ook al gezaaid, één weekje later dan vorig jaar.

We hebben inmiddels de eerste gasten mogen begroeten. Het zomerhuisje is alweer goed benut geweest in de mei vakantie. Eerst een oud-collega met man en kinderen, daarna Rudy en Nancy met Iris en de afgelopen dagen de ouders van onze stagiaire Jan Mark.

De meivakantie was weer supergeslaagd. Leo, Suzan, Lisanne en Wouter kwamen ’s zaterdags 28 april. Rudy, Nancy en Iris op zondag 29 april. Allemaal precies op tijd voor het “paasvuur”. Alle pallets en ander brandbaar afval van de bouw hadden we nog bewaard. ’t Werd bijna net zo groot vuur als in Espelo.

En de kinderen hebben de trampoline die Robert voor zijn verjaardag had gekregen zelf opgebouwd.

Binnen de kortste keren werd er geworsteld in plaats van gesprongen op de trampoline.

En, niet onbelangrijk, we hebben de nieuwe stal in gebruik genomen. Eerst de kleinste kalfjes verhuisd. Dat kon ik alleen wel (samen met Noa) elk kalfje aan een touw. De kalfjes waren het niet eens met de verhuizing. Ze hebben nog dagen geschreeuwd. Het was te licht, te groot, het plafond te hoog, niet gezellig helemaal alleen in een hok, wat een commentaar. Maar sinds we nog 6 kalfjes mochten begroeten is het wat rustiger geworden.

Ook de dames uit de “windtunnel” en de grotere pinken die in de wei liepen bij de droge koeien zijn verhuisd naar de nieuwe stal. Het is een hele verbetering. Eens in de 2 à 3 dagen rijdt Rinus met de voermengwagen door de stal om de beestjes te voeren.

Die voermengwagen moet altijd met de voorlader worden gevuld. En vorige week bleek dat 2 bouten waar de voorlader aan de trekker vastzit kapot waren.

Zo zag de ene kant eruit. Alles vast

Dit is de andere kant Hier zijn de bouten gewoon verdwenen. Dat kon niet ter plekke gerepareerd worden, dus kregen we een leentrekker en werd onze trekker met een vrachtwagen opgehaald.

Na twee dagen kwam onze trekker weer terug en is Rinus weer blij, want zijn eigen trekker is toch veel fijner dan de leentrekker, ook al had die een paar PK meer.

 

 

 

 

Dit bericht werd geplaatst in Bericht. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.