verrassing

Toen we afgelopen vrijdag terugkwamen van het rodelen had één van de pinken gekalfd. Een schattig zwart-wit vaarskalfje.

Jammer dat de vader de Hereford stier van Mikael is. Ze mag dus niet blijven.

Groter was de verrassing toen ik maandagochtend in de stal kwam. ’s Ochtends was ik al heel vroeg wakker geworden. Eerst van de krant, toen van Rinus die opstond, daarna hoorde ik Jan Mark naar beneden komen. En tussendoor het geloei van de pinken die buiten lopen en de paar pinken die in de stal lopen (die hebben we zaterdag opgehaald van de zomerweide). Al met al was het al een heel onrustige ochtend. Dus dat er een nieuw kalfje in de box lag was niet echt een verrassing. Wel dat het er 3 tegelijk zijn.

2 Stiertjes en één vaarsje. Van twee pinken had Rinus al wel gedacht dat die gauw zouden kalven. Daarom had hij die 2 al een paar nachten in het afkalfhok gedaan.

 

 

Voor hem was het maandagochtend ook een verrassing toen hij in de melkstal nog een klein kalfje tegenkwam. Hij was wel een beetje erg smerig. Maar dat gaat gauw weer weg.

 

Ze drinken alledrie heel goed, dat vind ik altijd erg prettig. De eerste dag krijgen ze 3x een liter melk, daarna gaan we over op twee keer per dag voeren. Zolang er biest is geef ik ze de fles, daarna leren ze heel snel uit de emmer drinken. Want bij Mikael drinken ze óf bij een zoogkoe, óf uit de emmer. En met 2 weken gaan ze hier al weg.

 

De vaarskalfjes in het grote strohok hebben het heel goed naar hun zin. Er is net een nieuwe baal vers stro in het hok verspreid. Ze springen en dollen dat het een lieve lust is. Bijna begraven ze zichzelf in het stro.

En na het spelen wordt er weer uitgerust. De drinkautomaat is een super apparaat. Het gaat eigenlijk allemaal vanzelf. Ik hoef alleen maar te kijken of ze allemaal gedronken hebben. En dat is altijd het geval. Geen alarmkalveren, zoals dat zo mooi heet.

Terwijl Rinus en Jan Mark de nieuwe pinken nog eens goed bekijken loopt Noa te dollen met de grotere kalveren in de stal.

Deze pinken zijn dus zaterdag opgehaald voor inseminatie. Ze weten helemaal niet meer dat ze ooit in een stal geweest zijn. Vorig jaar mei, toen de oude stal moest worden afgebroken zijn deze beesten als kalfjes van 4 à 5 maanden naar buiten gegaan en nooit meer binnen geweest. Nu moeten ze leren in de boxen liggen, de kop door het voerhek steken om te kunnen eten, de poten optillen als de mestschuif eraan komt en zelfs hoe een drinkbak werkt is nieuw voor hun. Maar koeien zijn best slim, dus dat komt helemaal goed.

Noa blijft maar spelen met de kalveren. Het lijkt af en toe dat ze wil gaan bijten, maar het is alleen maar spelen. Ze laat zich ook graag likken door de kalveren. De lekkere ruwe tongen werken als een heerlijke massage. Noa gaat er dan helemaal voor staan. En is de ene kant natgelebberd, draait ze zich om voor de andere kant. Soms brengt ze haar touw of stok mee de stal in om die aan de kalfjes te laten zien. Of om met ze te spelen?

 

Dit bericht werd geplaatst in Bericht. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.