Eindelijk inkuilen

Het gras was lang, heel lang. Maar het weer was nat, heel nat. Dus grasmaaien en inkuilen konden we al die weken vergeten. Dan kun je je vreselijk opwinden, maar (gelukkig) is het weer niet maakbaar. Je hebt het maar te nemen zoals het komt. Vorige week is er nog 40 mm gevallen op één dag. In één grote plensbui. Het leek wel of er emmers over ons uitgestort werden.

En dan ineens wordt het beter, veel beter. Net als in Nederland dus. Eigenlijk gaat het alweer te hard. Vorige week niet warmer dan zo’n 15 graden, ik wilde de kachel al weer aan doen. En grijze lucht, de zon kregen we nauwelijks te zien. Nee, zo’n prachtige blauwe lucht verveelt niet gauw. Vanmiddag komt het kwik al boven de 27 graden en in de zon makkelijk boven de 30.

Afgelopen zondag 22 juli zijn Rinus en ik nog over de diverse percelen gelopen om te kijken of er ergens water staat. Want dan kan daar geen gras gemaaid worden. Het valt mee, het is niet voor te stellen hoe snel het water hier weer verdwijnt. Een paar stukjes zijn wat drassig, één stuk moeten we laten liggen, daar staat echt het water op. Daar moet dan maar eind van de week het gras gemaaid worden en in ronde balen gedaan voor de droogstaande koeien. Rinus denkt dat hij met de hark de zwillen wel één keer moet omgooien, maar als maandag de loonwerker is begonnen met maaien is het niet nodig. Het is allemaal al genoeg opgedroogd door de zon en de harde wind. Dat scheelt heel veel werk.

De loonwerker wil een extra grasmaaier erbij kopen en mag deze uitproberen. 9 meter breed kan hij dan in één keer maaien.

En dat op al die kleine perceeltjes, maar het lukt wel. De buitenste maaiers kan hij opklappen om zo tot in de kleinste hoeken te maaien met zijn frontmaaier. Dinsdagmiddag komen de eerste vrachten al binnen. Nu er geen dreiging is de komende dagen dat het weer slechter wordt kunnen de mannen gewoon ’s nachts naar huis en komen ’s woensdags weer verder inkuilen.

Het is ook geen pretje als de shovel de hele nacht doorrijdt over de kuil. Niet voor ons, maar voor de chauffeur zelf ook niet.

Rinus is erg tevreden over het gras. Ondanks het late maaien, de vele regenbuien en de lage temperaturen lijkt het toch een prima kuil te worden. Nog even doorzetten, donderdag zijn we klaar, dan hebben we eindelijk de tweede snee binnen.

Dit bericht werd geplaatst in Bericht. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.