even bijkletsen

Al een paar weken moeten jullie nieuwe berichten van ons missen. Dat had verschillende redenen. De eerste is dat mij de inspiratie ontbrak. Er gebeurde niet veel in ons gezin en op de boerderij. Het wachten was op mooier weer zodat we eindelijk een konden gaan grasmaaien. Want de derde snee moest er nog af. Dat is nu eindelijk een feit. Deze week is het eindelijk eens droog. Geen mooi weer, maar er valt tenminste geen regen. Het gras is niet van goede kwaliteit, toch denkt Rinus dat het jongvee er wel gelukkig mee zal zijn. De mais kan er nog niet af, het is nog veel te nat op het land.

 

Het wordt duidelijk kouder en binnenkort halen we alle beesten naar binnen. De eerste dieren hebben we twee weken geleden van de zomerweide gehaald. De jongsten, omdat er niet genoeg gras meer groeit en zij dan het eerste te kort zullen krijgen. En de oudsten omdat het voor hen de hoogste tijd wordt om drachtig te worden. Bij die oudste pinken loopt o.a. Lisanne, geboren in de eerste meivakantie van 2011.

Het was een hele happening om tussen de beesten te lopen. De één is nog gekker dan de ander. Ik dacht rustig een paar foto’s te kunnen maken, maar ik werd bijna opgegeten, zo enthousiast waren “mijn kleine kalfjes”. Nu lopen ze in de nieuwe stal en zijn zo mak, ze laten zich lekker aaien.

Een andere reden dat er niets meer bij kwam op de weblog is dat ik vorige week in Nederland was. Eindelijk was de eerste zitting in een rechtzaak rond de verkoop van ons huis in Nederland. Dat loopt dus al 2 jaar. Wie er meer van wil weten moet maar even bellen. Het is nog niet afgelopen, maar voor ons ziet het er niet ongunstig uit.

De reis naar Nederland ging niet vanzelf. In Puttgarden wilde de auto niet meer starten toen ik van de boot af moest. Dus weer terug naar Denemarken en nog een keer naar Puttgarden. Onderweg nog een keer de auto geprobeerd en toen startte die wel. Echter in Puttgarden was het weer mis. Volgens de purser kwam het omdat al het telefoon en radioverkeer stoorde op de boordcomputer. Een aantal mannen hebben mij toen van de boot afgeduwd en ja hoor. Aan de wal was het starten, lopen en wegwezen. Ik heb niet meer gestopt onderweg. Met 5 uur rijden was ik bij Stephanie en Tom.

Dinsdags eerst lekker naar mijn eigen kapper. Toen toch maar even naar de Volvogarage. Die hebben niets kunnen vinden, dus het blijft raden waarom de auto het niet meer deed. Ik zat op de terugweg wel even in mijn piepzak, maar toen was er niets aan de hand, gelukkig. Lekker koffie gedronken bij Ma samen met Christien. Dat was weer ouderwets gezellig. ’s Middags even naar Heino op de koffie. ’s Avonds kwamen Leo en Suzan naar Wijhe en konden we even een beetje bijkletsen. ’s Woensdagsochtend heb ik bij Saskia ontbeten. Ik was er lekker op tijd en kon nog even alle kinderen zien. Kaja was zo blij mij te zien, onvoorstelbaar. Men zegt dat honden binnen 6 weken alles vergeten, maar dat is dus niet waar. Ze sprong zelfs weer bij me op schoot. Iets wat ze als pup altijd mocht, maar al jaren niet meer heeft gedaan. Na de koffie ben ik naar Hardenberg gereden en heb gelunchd met Jennifer en Robbert Jan. Eigenlijk was het te kort, maar om 2 uur had ik een afspraak met de advokaat in Assen en daar wilde ik niet te laat komen. Zo vlogen de dagen voorbij. Donderdagochtend was de zitting in Zwolle, die duurde lang. Het is allemaal ingewikkeld, en toch ook weer niet. Voor ons is het duidelijk en hopelijk denkt de rechter daar ook zo over. Toch kan het nog wel een jaar duren voordat er echt een uitspraak komt. Donderdagnacht ben ik met Heiko teruggereden naar Zweden. Heiko had al een weekend Zweden gepland met 3 vrienden, dus dat kwam mooi uit. Als ik alleen had moeten rijden had ik dat ’s nachts niet volgehouden. Nu waren we vrijdagochtend om 5 uur over. Ik kruip een lekker warm bed in en Rinus moet opstaan. Dat was niet eerlijk, maar wel lekker voor mij.

’s Zaterdags kwamen Han en Gerta met de kids voor enkele dagen. Die vlogen om, het was echt veel te kort. Behalve een nederlands overlevingspakket met o.a. boerenkool met rookworst kreeg ik een klein bedeltje voor aan mijn armband. Een bootje, de gelijkenis met het veerpont was wel erg groot. En na mijn avontuur wel heel toepasselijk. Zondags reden Heiko en zijn vrienden weer weg en werd de stuga klaargemaakt voor de familie Hommes. De herfstvakantie is weer goed benut door de Nederlanders. En behalve heel veel kletsen en koffiedrinken wordt er ook nog geverfd. De woonkamers en de keuken hebben nu eindelijk een likje verf gekregen op de kozijnen.

Dit bericht werd geplaatst in Bericht. Bookmark de permalink .

Een reactie op even bijkletsen

  1. Geert en Ina zegt:

    En dat noem je niet veel gebeurd. Hier is Geert heel druk met maisbalen persen en ik ben druk met rustig aandoen. We hebben hier ook veel regen gehad maar vanaf afgelopen week tot nu is het weer rustig en droog. De mais zit in de kuil en in balen.
    Hopelijk loopt het met het huis goed af. we blijven jullie volgen. Gr uit Kotten

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.