Hoe gaat het nu met ….

Kilyna bijvoorbeeld. Al heel lang wil ik haar op de foto zetten, maar ze wil niet. Ze staat altijd vooraan om geaaid te worden maar als ik met het fototoestel in de stal kom kruipt ze altijd achter een ander.

april 2013 080

Maar ik heb haar te pakken gekregen. Ze is al flink gegroeid, nu ruim 10 maanden oud en van het kleine kalverhokje via de 2 strohokken, naar de overkant verhuisd en daar alweer naar het derde hok opgeschoven.

En Lycka, met oornummer 555? Die is iets kleiner dan Kilyna gebleven, hoewel even oud.

april 2013 089

april 2013 085

Dit is de kop van Michelle, het lievelingskalf van Rinus. Ze wil altijd geaaid worden en komt meteen naar het hek gelopen als je binnenkomt.

april 2013 082

En dit is Punkie, zo genoemd omdat haar moeder de bijnaam Punkie heeft vanwege haar opstaande kuif. Nou deze Punkie doet haar naam helemaal eer aan. Ze heeft een donkerbruine kop en lijf maar een rode pruik en een rode streep over de rug. Heel apart.

En hoe is het met Dina, het kalfje dat de aanvaring heeft gehad met de mestschuif? De wond is prima genezen, ze heeft er geen pijn aan, maar blijkbaar zijn de pezen toch echt beschadigd. De achterpoot zakt helemaal door.

april 2013 093

Dat zal niet goedkomen. Dina mag in mei lekker naar buiten, beter voor de poot dan hier op het beton.

april 2013 094

En dit is gewoon een grappige foto van gekke kalfjes die om het hoekje loeren wat ik aan het doen ben.

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Een reactie op Hoe gaat het nu met ….

  1. Astrid Hommes zegt:

    Hallo allemaal,

    Het is alweer een jaar geleden dat we met een hele groep van de Plaskerk bij jullie te gast waren. Wat was dat een mooi weekend! Leuk om die dame(tje)s op de foto te zien: Kilyna is wel bijzonder met al die kleurtjes! Lycka kwam toen we net onderweg waren terug naar Nederland. Via sms de naam nog mogen bedenken. Bij ons thuis loopt nu een jong katje met dezelfde naam. Zij had geluk dat we er weer eentje bij wilden, anders was had de dierenarts haar laten inslapen. Ze was erg mager en had nare wonden aan nek en pootje toen ze gevonden werd. Leek ook wel verlamd aan het achterlijf, maar je bent fysiotherapeut of niet: na enkele weken goede zorgen en goed eten, liefde en warmte heeft ze nu een heerlijk thuis. Loopt nog wel wat raar met kromme achterpootjes, maar rent en klimt weer als een jonge poes. Geen vogel of muis is veilig! Kn niet anders heten dan Lycka! Nu alleen nog vriendjes worden met de oude kater die hier al een thuis had.
    Groetjes, Astrid

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.