schmallenberg

Zondagavond half zeven. Al klaar met melken, heerlijk, een lekker lange avond ligt nog voor hun.
“Zullen we gaan zwemmen?”, vraagt zij. ’t Is zo’n prachtig weer geweest de laatste tijd, daar moeten ze toch een keer gebruik van maken.
“Ja lekker, boterhammetje mee en picknicken?” oppert hij.
“Je kunt ook eindelijk eens iets van de sport gaan kijken, finale Wimbledon is vandaag geweest en van de Tour de France heb je ook nog niets gezien”, zegt zij.

Hij gaat de melkstal schoonspuiten, zij loopt de jongveestal in om de kalfjes te voeren samen met Chris en Noa. Chris heeft de melk al warm.
Noa loopt onrustig achterin de stal bij de grote pinken. Zij loopt ernaartoe; “daar is vast iets aan de hand”, denkt ze.
Ze schrikt, één pink ligt in de box in een grote plas melk. “Is ze nu al aan het kalven?” Ze kijkt nog eens goed en weet eigenlijk niet wat ze ziet. “Zou het kalf al geboren zijn? Oei, de mestschuif is net weg, gauw kijken of er geen kalfje in de grup is meegetrokken door de schuif”.
Ze loopt snel naar achteren en tilt de planken op die op de grup liggen. Gelukkig, niets te zien.

De pink in de benen en naar het afkalfhok in het stro gestuurd. Afkalven in de koeienstal is niet mogelijk, daar lopen al 3 koeien. Dat zou dan de eerste keer zijn dat er in de nieuwe stal een kalfje wordt geboren.
Dan maar even weer naar de koeienstal. “Rinus, daar gaat onze lange vrije avond, er is een pink aan het kalven.” roept ze over het lawaai van de spuit heen. “Da’s toch veel te vroeg, ik kom eraan”, zegt hij.
Samen bekijken ze de pink en overleggen wat te doen. “We gaan eerst maar naar binnen, even eten. Via de camera houden we de pink wel in de gaten”.

Na het eten wordt er vast biest uit de diepvries gehaald. En Rinus gaat eens kijken wat er nu eigenlijk aan de hand is, het kalven wil niet erg vlotten.
Er komt al wat van de nageboorte af, het kalfje leeft niet meer. Hij weet niet wat hij voelt als hij het kalfje eruit wil trekken. Het kalfje ligt verkeerd om en het voelt niet goed.

Een heel klein kalfje met misvormde pootjes ligt levenloos in het stro. De pink maakt het niets uit. Al die tijd is ze gewoon doorgegaan met eten.
Een resultaat van het schmallenberg virus, dat is wel duidelijk. De biest kan weer in de diepvries. Morgen de veearts bellen wat ze hiermee moeten doen, zou het ergens gemeld moeten worden? Het is de eerste keer dat er zo’n kalfje bij Ådala wordt geboren. Hopelijk ook de laatste.

Nee, gezwommen wordt er niet meer en van de sport hebben ze alle twee ook niets gezien.

Voor wie de foto NIET wil zien, niet naar beneden scrollen. ’t Is niet zo’n fraaie aanblik.



















DSC_0907

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op schmallenberg

  1. Ria Jansen zegt:

    Wat vervelend! De natuur levert soms rare streken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.