Controle

In Zweden zijn de overheden dol op controles. Vanzelfsprekend is controle een goede zaak, maar het kan ook gewoonweg teveel van het goede zijn. Sinds de herfst is het hier helemaal raak.

Nadat in 2012 een controleur is geweest om de percelen op te meten, kwamen er in het voorjaar 2013 3 (DRIE) andere controleurs om de controleur te controleren. Een van hen was weer aan het meten, de tweede moest meelopen en kijken hoe het ging en de derde was de baas van de eerste twee. Zij ging mee om te kijken of alles wel volgens de richtlijnen ging.
Natuurlijk had de controleur 2013 andere maten voor dezelfde percelen als de controleur 2012. Daar doe je niets aan, gemeten is gemeten. Gek dat het aantal hectares altijd minder wordt, de percelen worden nooit groter. Zelfs de looppaden van de koeien worden van de perceelgrootte afgetrokken.

In de herfst kwamen ze dezelfde percelen nog een keer bekijken. Nu of er wel vee heeft gelopen, dus of het perceel wel beweid is geweest. Want anders krijg je geen subsidie voor dat perceel. Oké tot zover alles in orde en kan ik me er nog in vinden, al vind ik het van de zotte om looppaden van de perceelgrootte af te trekken. Volgend voorjaar is alles weer dichtgegroeid. Als ze dan komen kijken, zou het perceel groter moeten zijn. Ik ben benieuwd.

Toen kwam eind september de melkfabriek met hun tweejaarlijkse controle. We kregen een waslijst met alle papieren die ze willen inzien. Om niet van het kastje naar de muur te moeten lopen en weer terug, heb ik alles in één ordner gestopt. Netjes op volgorde en genummerd. Dan kunnen we het administratieve deel snel afhandelen. (Dacht ik) Er moest een plattegrond van het bedrijf komen met daarop vermeld waar we rattengif hebben liggen. Dat hebben we niet, maar de volgende keer leggen we wel ergens een doosje neer. Dat is makkelijker dan vertellen dat we geen last hebben van ratten en muizen en dus geen gif neerzetten.
Verder moesten er protocollen geschreven worden hoe we werken. Dat vind ik logisch als we personeel zouden hebben, maar met z’n tweetjes, waar elk zijn taak kent…. Een beetje onzin, maar je moet wat, dus heb ik een paar mooie protocollen in het Nederlands in elkaar gezet. Want tenslotte hebben we wel Nederlandse stagiaires. En niet verwacht, maar het werd geaccepteerd, al moeten ze de volgende keer wel in het Zweeds aanwezig zijn. Mooie taak voor de jongens, hun Zweeds is beter dan dat van mij, zeker als het om schrijven gaat.

Verder willen ze zoveel zien wat al bekend is, je wordt er tureluurs van. Waarom een lijstje bijhouden met de temperatuur in de melktank? Waarom op 4 (ja vier) plekken bijhouden hoeveel melk er geleverd is met welke gehaltes. Dat weet de melkfabriek toch zelf. We krijgen het via de mail binnen, op de factuur en op een briefje wat de melkboer achterlaat. Dan ga ik het niet nog een keer opschrijven.

En er moet een lijst bijgehouden worden van het afval wat naar de stort wordt gebracht. Die lijst is leeg bij ons en dat kan niet. Ook hiervoor zullen we de volgende keer een paar tl-buizen opschrijven. Uitleggen dat we in 2011 alle tl-buizen in de koeienstal hebben laten vervangen en er een nieuwe stal staat met nieuwe tl-buizen, (dus geen tl-buizen vervangen,) is veel te moeilijk. Dat kan er bij die controleurs niet in. Ook hadden we toch wel een paar potten verf moeten opschrijven. Want je verft altijd wel iets. Aan onze stallen is niets te verven, ik zou niet weten wat.

En zo waren er nog meer op- en aanmerkingen. Dus we werden niet goedgekeurd. Binnen 4 weken zou er een herkeuring komen en we kregen een brief met alle minpunten.
Ik heb dus toch maar een plattegrond gemaakt en die in het tanklokaal opgehangen. Met daarop o.a. 2 fictieve plaatsen waar we (geen) muizengif hebben liggen.
De nieuwe en aangebroken containers olie moesten in een opvangbak. Daarvoor heeft Rinus een grote 1000 l. container doormidden gezaagd. Prima opvangbak.
De analyse van de mest was te oud. We hebben beloofd het volgend voorjaar een mestanalyse te laten doen.
Er moet strooisel ingestrooid worden bij de pinken. Dat doen we als we controle krijgen.
En we moesten een mobiele melkmachine kopen om een eventuele zieke koe te melken die niet kan opstaan. Ja, dat doen we dus echt niet alleen omdat het moet! We hebben een separaatmelker in de melkput, dus met een heeeeele lange slang kunnen we er makkelijk bij. En 2 handen en een emmer is ook heel mobiel.

Wij waren klaar voor de hercontrole, maar die bleef nog even uit. Uiteindelijk kwam meneer een keer in november op een middag om 16.00 uur. Dat is een tijd waar we echt niets mee kunnen. Rinus heeft zich er niet meer mee bemoeid, die was bang te ontploffen. Ik zei ja en amen en liet alles nog een keer zien. Meneer bleef maar hameren op de wet in Halland, terwijl we in Skåne wonen. Dus roomser dan de paus. Er zijn toch al genoeg regels waar we ons aan moeten houden, waarom het nog moeilijker maken?
Maakt niet uit, het ISO-certificaat kwam vlak voor kerst binnen. We kunnen er weer 2 jaar tegenaan.

Was het dat? Nee, natuurlijk niet. Ook de milieu inspecteur kwam langs. Ook voor de tweede keer dat jaar. Van te voren kregen we via de mail ook van hen een hele lijst met certificaten, analyses en lijsten die ze willen inzien. Zo moest er o.a. een berekening gemaakt worden hoeveel mest we kunnen opslaan en hoeveel er geproduceerd wordt. Dat had ik voor de melkfabriek ook al moeten uitrekenen, makkie dus, dacht ik. Nee, hun berekening is net even iets anders. En zo was het met een heleboel in te vullen materiaal. Eigenlijk hetzelfde als dat van de melkfabriek, maar net zo anders dat je al het werk nog een keer moet doen.
Het leuke is dat de controleur zelf ook haar bedenkingen had bij bepaalde regels.
Zo moeten we vastleggen hoeveel energie er verbruikt wordt. We gebruiken stroom en diesel, het verbruik daarvan wordt opgeschreven en daar moet dan een datum en een handtekening op. Verder doe je er niets mee, wat heeft zo’n papiertje voor nut? Zij wist het ook niet.
Ze controleerde precies dezelfde zaken als haar collega in het begin van het jaar, blijkbaar hebben ze de administratie niet zo goed op op orde.

Maar de leukste controle, de meest lachwekkende en toch ook de controle die voor ons heel belangrijk was hadden we gisteren. In september hebben we de heuglijke mededeling gekregen toch nog subsidie te krijgen op de bouw van de nieuwe stal. We hadden er niet meer op durven hopen. Voordat die subsidie uitbetaald wordt moeten alle facturen gekopieerd en opgestuurd worden. Hele lijsten weer ingevuld wordt over het nut van de bouw en welke voordelen die voor ons heeft. Ik denk dat het me wel 80 uur heeft gekost om alles uit te pluizen, zodat er vooral geen foute facturen tussen kwamen. Van onze voorlichter hadden we de waarschuwing gekregen daar echt goed mee op te passen. “Zit er een factuur tussen die niet bij de bouw hoort, wordt je als een crimineel behandeld en krijg je beslist een korting,” zei hij.
En daar zitten we niet op te wachten. Elke cent, eh öre is van harte welkom.
Een dikke ordner papperassen heb ik opgestuurd. Kort daarop kwam via de mail nog een aantal vragen. Ook wilden ze nog een paar kopieën van contracten hebben. Ook die gekopieerd en opgestuurd in afwachting van de laatste controle.

15012014

Want de facturen kopiëren en meesturen is niet genoeg. Er moet nog een keer gekeken worden of deze facturen wel echt zijn. Toen we hoorden dat er gisteren weer een controleur zou komen hadden we ons op van alles voorbereid. Alle oude mappen 2011 en 2012 met facturen lagen klaar. Alle contracten, tekeningen en andere afspraken betreffende de bouw zo voor het grijpen. En de stal zou ook nog eens gecontroleerd worden. En omdat dat de vorige keer zo verschrikkelijk makkelijk ging, dachten we dat nu de meetlat wel voor de dag zou komen en alle boxen nagemeten moesten worden.
We hebben netjes ’s ochtends nog strooisel bijgestrooid en alles aangeveegd. Het zag er tiptop uit.
De beste man komt, geeft een heel slap handje en wil 6 facturen zien. Ja, maar zes van de 65. Makkie dus. Administratie goedgekeurd.
Dan de stal in. Volgens ons is de beste man nog nooit in een stal geweest. Hij kijkt wat rond, wij prijzen onze nieuwe stal de hemel in. Dat er zoveel licht is en de kalveren zo goed groeien. Dat we zoveel minder werk hebben en zoveel meer plaats.
Hij heeft het al gezien. In februari bij de volgende uitbetaling zal de subsidie op onze rekening worden gestort.

We hadden ons echt op van alles voorbereid, maar niet op een controle van nog geen kwartier. Toen hij weggereden was kreeg ik bijna de slappe lach. Wat een grap, maken we ons daar druk om. Ja, het is een aardig bedrag wat we krijgen. Daar maken we ons druk om. Ik in ieder geval wel. Ik wil niet dat we gekort zouden worden op iets kleins wat makkelijk verholpen kon worden. Maar alle zorgen waren voor niets. We hebben wel alles in orde.

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

4 reacties op Controle

  1. Anny en Klaas vonk zegt:

    wij hadden niet gedacht dat in Zweden alles zo ambtelijk gecontroleerd werd.
    Gr. Anny en Klaas Vonk

  2. Gerta zegt:

    Mooi! Alle moeite dus niet voor niets 🙂

  3. leo zegt:

    Gefeliciteerd dan! Een lekker meevallertje zo in het begin van het nieuwe jaar!

  4. christien zegt:

    allemachtig zeg, rinus wat denk je dat pa had gezegd? ( Laat ze allemaal in de …..zakken)
    of iets van gelijke stekking.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.