In de lappenmand

Nee, wij niet, gelukkig, maar de koeien.

Het begon enkele weken geleden al met hoesten bij de kalfjes. Een paar bleken longontsteking te hebben, een viraal type, dus besmettelijk. Dat hebben we geweten, de een na de ander kreeg het te pakken. Dus een paar grote potten medicijn en spuiten. 5 dagen achter elkaar. Van de “o-zo-toegankelijke-kalfjes-die-blij-zijn-als-je-in-het-hok-komt” worden het dan “afstandelijke-beestjes-die-achter-in-het-hok-bij-elkaar-gaan-staan” en “als-een-gek-door-het-hok-gaan-hollen” als je in de buurt komt. En krijg ze dan maar eens te pakken voor het volgende spuitje. Als ze de kuur hebben gehad duurt het echt een hele tijd voordat ze dat vergeten zijn en wij ze weer kunnen aaien.

Toen ging het over naar de koeien. Dikke snotneuzen, zelfs tot bloedneus toe en hoesten. Daarna enkele koeien met diarree. We zagen het helemaal zitten. Een herhaling van eind 2012? De een na de andere koe geeft minder melk, wordt sloom en de mest spuit eraf. Soms rennen we van de ene naar de andere kant van de melkput om de mest te ontwijken. We zouden daar eigenlijk een webcam op moeten hangen om jullie mee te laten genieten. Maar het is niet leuk. We weten dat zo’n koeiengriep net als bij mensen vanzelf over gaat, maar toch …..

En de koeien zijn nu veel vatbaarder voor andere bacteriën en ziektes. De dierenarts is hier de afgelopen weken kind aan huis. Dikke hakken, tussenklauwontstekingen, mastitis, het komt allemaal voorbij. Spuiten en de melk apart houden. Die mag niet mee in de tank. En er zitten ook rare gevallen tussen. Melk die niet goed lijkt, maar als de dierenarts een monster op kweek zet komt er niets uit. Intussen is de koe al wel door de dierenarts met penicilline gespoten en moet de melk nog minstens een week apart gehouden worden. De koe is dus helemaal niet echt ziek, alleen wat minder fit door de koeiengriep.

Plus nog heel veel koeien die we droog moeten zetten geeft dat de melktank nog maar half vol is bij aflevering naar de melkfabriek. Dat is een verschil met de afgelopen herfst. Toen hadden we ruim 5000 liter soms zelfs meer dan 5500 liter. En er liepen meer dan 100 koeien in de stal. Bij de laatste monstering begin februari hadden we maar 71 melkkoeien.

Dat aantal verandert bijna elke dag, want er komen telkens kalfjes bij. Soms heb je tijden met maar 1 kalfje per week en andere weken is het iets drukker met de bevallingen. Dus behalve zieke koeien hebben we ook nog wel leuk nieuws. 8 kalfjes in 8 dagen is weer goed voor de aanwas. Maar 1 stierkalfje zat daarbij. En afgelopen vrijdag weer een klein stiertje.
Zo heb ik de kalverhokken weer goed gevuld. De eerste dagen moet ook van die “verse” koeien de melk apart worden gehouden. Nog meer werk met melken.

Toch merken we nu dat het langzaam wat beter wordt. De koeien zijn weer wat vaster op de mest. Rinus heeft daarvoor ook het rantsoen aangepast met meer maïs, minder kuilvoer en extra stro. Ze eten weer meer en geven weer wat meer melk. Het gaat de goede kant op.
En bij elke koe die niet meer apart gemolken hoeft te worden staan wij iets minder lang in de melkput. Want ondanks zo weinig koeien stonden we net zo lang in de melkput als met 100 koeien alleen al omdat we zoveel melk apart moesten houden.

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.