Op stal

Voor de eerste keer sinds we hier wonen hebben we alle beesten op stal staan. Dat werd ook wel tijd, zullen jullie denken, de winter is alweer voorbij. Dan kun je ze net zo goed buiten laten.
De eerste winter was pionieren. Luisteren en handelen naar de adviezen van Mikael, de vorige bewoner van Ådala. Een aantal pinken bleven dus op Oderljunga lopen. Eerste adventszondag zullen we nooit vergeten. Toen kwamen ze zelf naar huis gewandeld, ze waren uitgebroken. Het was echt pionieren. Water en voer moest naar de wei gebracht worden en het vroor lang en hard.
De tweede winter zaten we midden in de bouw van de nieuwe jongveestal. De oudere kalveren liepen buiten in een schuilhut. De droogstaande koeien buiten in de wei. Dus weer veel bijvoeren en met water slepen. Maar gelukkig niet meer zo ver van huis.
En hoewel de vorige winter de stal al klaar was liepen toch de droogstaande koeien gewoon buiten.
Maar vanaf vorige week hebben we dus eindelijk alles binnen. Het waren maar 10 pinken die nog in de wei achter het huis liepen. Nu hebben we ze naar binnen kunnen halen omdat het tijd wordt voor de dames om drachtig te worden.

Inmiddels hebben de koeien de griep goed doorstaan en zijn we weer op de goede weg. Van de week alweer bijna 5000 liter in de tank, dat gaat weer lekker. Er zijn ook een paar superkoeien bij. 2 dames geven ruim boven de 50 liter per dag. En dan te bedenken dat deze dames allebei op de nominatie stonden om naar de slacht te gaan. De ene is de koe met de rare toevallen. De andere is een koe die aan het einde van de eerste lactatie een coli-infectie kreeg en dus een 3-speen werd. Ook de tweede lactatie bleef ze een driespeen, maar gaf wel ruim 40 liter per dag. En nu, in de derde lactatie, zit ze op bijna 60 liter en melken we alle 4 kwartieren. De 60 liter heeft ze tot nu toe nog niet gehaald. Gisterochtend 31,5 liter, gisteravond 28 liter. Onvoorstelbaar. Ook de koe die vorig jaar de voorpoot uit de kom had heeft inmiddels gekalfd. 2 grote stierkalveren. Ook zij zal meer dan 50 liter gaan geven.

10 dagen geleden kreeg een koe een kalf, niets bijzonders zullen jullie zeggen. Nou, dat zeiden wij ook. Een vaarskalfje, niet al te groot, maar ook niet zo heel klein. De koe wordt gewoon gemolken en we zijn dan ook stomverbaasd als na 4 dagen de koe weer een kalf krijgt. Weer een vaarsje, heel bijzonder. Hoe ik dit op moet geven aan het Zweedse NRS systeem?

Dat er een dag tussen zit bij een tweeling, kan nog wel eens gebeuren.
En een paar dagen hebben we ook al eerder gehad, maar dan wisten we dat er iets niet in orde was. Die koe bleef maar persen, maar er gebeurde verder niets. De veearts erbij gehaald en die constateerde dat het (hele grote) kalf verkeerd lag en niet meer leefde. Dat zijn de minder leuke verhalen. Niet leuk voor de koe, de boer en ook niet voor de veearts.

Maar dit keer is gelukkig alles goed gegaan. En ook al zeiden we tegen elkaar dat deze koe na haar (eerste) kalf nog steeds wel erg dik was, we hadden echt nooit gedacht dat er na 4 dagen nog een (levend) kalf uit zou komen. We hadden bij haar zowiezo geen tweeling verwacht. Wij maken wel echte rare dingen mee met de beesten. Ook de veearts had hier nog nooit van gehoord. In Nederland zou dit een mooi thema geweest zijn voor Hart van Nederland (grapje natuurlijk).

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.