ziekenboeg

Op het moment dat ik dit aan het schrijven ben is de ziekenboeg gelukkig weer opgeheven. Na een dag of 10 doktertje spelen is het wel weer genoeg geweest.

Het begon met onze oude koe Frida. Eén speen werd steeds moeilijker voor te stralen en op een (slechte) ochtend zat de speen helemaal dicht. Dat kwartier konden we niet meer leegmelken. “Nu kunnen we erop wachten dat ze uierontsteking krijgt”, zeiden we nog tegen elkaar.
Op een avond wil ze niet met de andere koeien de stal binnen lopen. Ze loopt maar langzaam met ons mee. Als we aan het melken zijn zie ik haar herkauwend in de ligbox liggen. Niks aan de hand dus, zou je denken. Als ik later een paar koeien aan moet moedigen de melkput binnen te lopen, staat Frida aan de andere kant te wachten. Ik loop langs haar heen om achter een andere koe te gaan staan en plotseling valt ze zo om. Midden voor het andere pad naar de melkstal. Ze kan niet meer opstaan. Van het ene op het andere moment doodziek. Coli constateert de veearts die ’s avonds nog komt. Ze krijgt alle medicijnen die we maar kunnen bedenken en proberen haar zo goed mogelijk te vertroetelen. Water en voer worden voor haar neus neergezet en ze wordt door iedereen aangemoedigd te eten en te drinken.
Na een dag of twee lijkt het iets beter.

Inmiddels is koe nummer 2 in de ziekenboeg beland. Die moet kalven, dat is duidelijk. ’s Nachts gaat Rinus elk uur kijken, maar er komt maar niets. Als hij in de koe voelt hoe het kalf ligt, zegt hij: “Ik heb eigenlijk geen idee wat ik voel, maar goed is het niet”. Dus ’s ochtends vroeg voor het melken de veearts nog gebeld. Hoewel ze de hele nacht al op is geweest voor een keizersnee komt ze meteen. En ook bij ons moet ze een keizersnee uitvoeren, de hele baarmoeder is verdraaid. Zo kan er nooit een kalf uit.
In Nederland is een keizersnee voor een veearts geen probleem. In Zweden is het andere koek. Omdat een keizersnee bij koeien niet zo vaak voorkomt hebben de veeartsen de routine niet en duurt een keizersnee veel langer dan in Nederland. Als het echt niet anders kan moeten ze wel een keizersnee uitvoeren en gelukkig hebben wij die ochtend de goede veearts gebeld. Eentje die wel de ervaring in huis heeft.
juni 2014 002

juni 2014 001

Het mooie vaarskalfje dat toen is geboren hebben we Marian genoemd, naar de vakkundige veearts.

Zij kon toen ook even naar Frida kijken, waarmee het niet veel beter ging. Inmiddels was het hele kwartier blauw geworden.

juni 2014 004

Ik heb gegoogeld en werd niet echt vrolijk over wat ik vond over “blauw uier”. In principe kon het nog alle kanten op met onze oude Frida. Maar ze wilde op een gegeven moment echt niet meer drinken en niet meer eten. Afgelopen vrijdag is ze doodgegaan. 10 jaar oud, 9 kalfjes waarvan 8 vaarsjes. 6 daarvan lopen nog op het bedrijf. Ook een aantal kleindochters en achterkleindochters.

De keizersnee koe (ze heet Moa, maar dat terzijde) blijft ook een zorgenkindje, euh zorgenkoetje. Ze wil ook niet eten en moet meerdere malen tegen melkziekte behandeld worden met een infuus. Pas na ruim een week kan ze met de andere koeien naar buiten. En melkgeven doet ze ook nog niet zoveel. Ze heeft ook wel veel meegemaakt, dus we doen het maar kalm aan met haar.

Ook Rinus lag even in de lappenmand. Hij was met zijn hoofd tussen een ijzeren staander en een achterpoot van een koe gekomen. Met andere woorden: een flinke trap tegen z’n kop. Zoals hij zich voelde moet hij wel een hersenschudding hebben opgelopen, maar van een dokter wil hij niets weten. Enkele dagen heel rustig aan doen is alles wat we hem dan kunnen bieden. Gelukkig gaat het nu weer beter. Ik geloof niet dat hij vandaag iets heeft ingenomen tegen hoofdpijn.

En Chris en ik slikken beide anti histamine tabletten. Chris tegen een zonneallergie, heel vervelend als het zulk mooi weer is. En ik tegen een muggenallergie. Ook handig als je in Zweden woont.

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

2 reacties op ziekenboeg

  1. Klaas Vonk zegt:

    Annet,
    Het blijft boeiend om over jullie belevenissen te lezen. Wat een betrokkenheid bij zo’n zieke koe. Wij hopen dat het gauw weer goed zal gaan met de koe met melkziekte. Norbert, onze zoon is dierenarts in Vaassen. Hij heeft soms, als hij nachtdienst heeft, 3 keizersneden in 1 nacht. Dan krijg je echte routine. Het mooie seizoen komt weer aan. Het zal wel mooi zijn bij jullie op het platteland. Wij wensen jullie goede tijden.
    Gr. Anny en Klaas Vonk

  2. Pingback: ziekenboeg (vervolg) | Ådala gård

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.