ziekenboeg (vervolg)

Zijn jullie nog benieuwd naar de afloop van de keizersnee koe? (Zie hier)

21062014 (1)

21062014

Hier zien jullie Rinus zitten op de koe. Hij denkt na over wat hij met het arme beestje moet doen. Na de keizersnee ging het eigenlijk meteen al niet goed met de koe. Ze gaf nauwelijks melk en wilde niet eten. Dus weer de veearts erbij gehaald. Die geeft het een en ander aan medicijnen en extra vitamines. Toen ging het enkele dagen wat beter. Daarna zakte ze weer in een dip. Weer de veearts, eigenlijk hetzelfde verhaal. Maar na een dag of 10 wilde ze helemaal niet meer opstaan. Ricardo bracht trouw water naar het land, zodat ze toch wat kon drinken als ze wilde. Maar op een gegeven moment ging ook dat niet meer. Toen de laatste keer de veearts kwam, was het dezelfde als met de keizersnee. Zij dacht dat de wond van de baarmoeder nu vergroeid was met de maag en als ze eet doet het zeer. Dat was het einde van het beestje.

En terwijl wij op vakantie waren hadden de jongens een kalfje met een hele opgeblazen buik. Van het grote strohok werd het beestje weer naar een eenlingbox verhuisd en de veearts erbij gehaald. De veearts moest toch komen voor een pink. Die moet pas in augustus kalven, maar het leek alsof de vruchtblaas al naar buiten kwam. De spieren zijn te slap om het kalf binnen te houden. Als de pink opstaat floept alles weer naar binnen en als ze gaat liggen komt die blaas er weer uit. De veearts heeft de pink goed dichtgenaaid. 3 Weken voor het afkalven mogen we haar “lostornen”.

Toen we weer thuis waren liep het kalfje nog steeds in een eenlingbox en het leek iets beter te gaan. Toch heeft ook zij het niet overleefd. De ene veearts zei dat het kalf iets verkeerds had gegeten en dus teveel gas in de pens had zitten. De andere dacht dat het een verstopping van de darmen was en heeft het kalfje iets laxerends gegeven en het advies met het kalf te gaan wandelen. Toen Ricardo en ik dat wilden gaan doen kon het kalfje niet eens meer opstaan. ’s Avonds was het kalfje dood. Als zelfs de veeartsen het niet eens zijn met elkaar, wat moeten wij dan denken. Persoonlijk denk ik dat het kalf een slag in de darm heeft gehad, dat is alleen met een grote buikoperatie te verhelpen en dat zouden we hier nooit aan beginnen.

Ook hebben er (nog voor onze vakantie) 2 koeien veel te vroeg gekalfd. Beide een tweeling en beide Schmallenberg. De ene koe zijn we wel gaan melken en dat gaat wonder boven wonder goed. De andere koe zijn we helemaal niet aan begonnen. Zij had helemaal geen uier en zal over een aantal weken voor de slacht weggaan.

Ons advies tegen Schmallenberg is: Niet de kalveren en pinken die voor het eerst naar buiten gaan behandelen tegen de vliegen.
Dan worden ze door die vervelende knutten gestoken als ze niet drachtig zijn en bouwen op tijd een imuniteit op tegen het virus. Wij hebben dat 2 jaar geleden niet gedaan en dus zijn onze beestjes vorig jaar in de dracht wel besmet en krijgen we nu zoveel mis- en doodgeboren kalfjes.

En als klap op de vuurpijl heeft onze lievelingskoe Olty 45 na het kalven de hele baarmoeder naar buiten geperst. Op dit moment wacht Rinus nog op de veearts in de hoop dat die er iets aan kan doen. Olty wil ook niet opstaan, wil niet of kan niet? Afwachten maar weer.

Zo maak je altijd wat mee met die beestjes.

En een update over Rinus’ hersenschudding. Na de welverdiende vakantie gaat het goed met hem. Alleen de ochtend na midsommer klaagde hij nog over hoofdpijn.

Dit bericht werd geplaatst in stage, Uncategorized en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.