Eindelijk voorbij

Na drie en een half jaar is het eindelijk voorbij. Drie en een half jaar wonen we nu in Zweden en nu pas hebben we eindelijk het geld voor ons huis gekregen. Ongelofelijk, het staat echt op onze bankrekening.

Nee, niet alles, dat zou weer te makkelijk zijn. De helft is voor de advocaat en een deel gaat naar de kopers.
En dat allemaal omdat we het doortrapte spel van de kopers niet hebben doorzien. Kopers die eigenlijk voor niets rond de wereld willen.
Tja, je hebt van die mensen ……
Jammer dat wij die net moesten treffen.

En ja, natuurlijk hadden we een rechtsbijstandsverzekering. Maar kijk uit, die hebben altijd smoesjes om niets te hoeven doen. Die van ons zei in 2010: “jammer, u hebt een verzekering afgesloten in combinatie met de verzekering voor de boerderij. En die hebt u nu verkocht, dus nee, wij doen niets voor u.”

Ja, en daar ging het dus mis; bij die verkoop.

De kopers beweerden dat volgens de makelaar ons huis aangesloten zou zijn op de riolering. Dat is niet zo, want Raalte heeft het buitengebied niet in zijn geheel aangesloten en aan onze weg hield de riolering een paar huizen voor ons op. Wij loosden al het water in de gierkelder volgens de beroemde gierkeldervariant. Goedgekeurd en al.
Maar ze beweren bij hoog en laag dat wij aansprakelijk zijn voor dit misverstand en willen dat wij de hele rioolaansluiting gaan betalen.

Wij waren echt wel bereid om weer over de verkoopprijs te onderhandelen, maar die periode was echter al lang verstreken. Het voorlopig koopcontract is al maanden daarvoor ondertekend en wij hebben onze verplichtingen in Zweden al lopen.
Op de dag van verkoop maken ze een groot stampij in de hoop dat wij ons terugtrekken en ze dus met 10% van de verkoopsom kunnen gaan lopen, zoals vastgelegd in het koopcontract.

Daar steekt onze advocaat echter een stokje voor en er wordt een aanzienlijk bedrag in depot gehouden bij de notaris. Wat zijn ze kwaad, hun plannetje is niet doorgegaan. Maar ze hebben nog meer ijzers in het vuur. Want er wordt een rechtszaak van gemaakt.

De eerste dagvaarding wordt gebracht door de Zweedse politie. Nooit zal ik dat vergeten. Chris en Robert waren voor het eerst samen op de fiets weg. Hier in Zweden wordt niet veel gefietst en ik vind het best gevaarlijk op de drukke weg. Dus als dan de politie je erf oprijdt, als de jongens net een uurtje weg zijn ……. Mensen, ik ben nog nooit zo geschrokken.

De brieven tussen de advocaten gaan over en weer en eindelijk oktober 2012(!) is de eerste zitting. Ik rijd daarvoor naar Nederland, Rinus niet, die zit midden in de maïsoogst. De rechter maakt duidelijk dat wij helemaal niet de aansluiting voor de riolering hoeven te betalen. Er kan alleen maar gesproken worden over een bedrag dat we eventueel van de koopsom zouden afgedaan hebben. Kort wordt er gesproken over een schikking, maar dat willen ze niet.

En het duurt en het duurt maar. Bij elke brief, bij elke mail van de advocaat krijg ik het spaans benauwd. Ik ben er echt een tijd lichamelijk (en zeker geestelijk) ziek van geweest. Rinus wilde op een gegeven moment er al helemaal niets meer mee te maken hebben, dus als er weer een mail van de advocaat kwam, vertelde ik hem dat niet eens meer. De makelaar had het makkelijk, die liet alles door zijn verzekering afhandelen.

Tot wij het in februari van dit jaar helemaal zat zijn. Of we nou gelijk krijgen of niet, we willen het helemaal niet meer afwachten en willen schikken. Samen met de verzekering van onze makelaar (ja, die was ook aangeklaagd) hebben we het dan toch voor elkaar gekregen.

Winnaars zijn er niet. Ja, de advocaten, die wel. De kopers ook niet, want inmiddels is hun huwelijk gestrand.

Maar nu weten jullie waarom we niets willen weten van de Stamhoeve.

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

6 reacties op Eindelijk voorbij

  1. Oskarshill zegt:

    Getverderrie, wat een gedoe allemaal. Kan me goed voorstellen dat je hier ziek en helemaal klaar mee was. Fijn dat jullie nu verder kunnen!! Kramar, AnneMarie

  2. Fam.Hommes zegt:

    Wat een opluchting! Nu kunnen jullie dat achter je laten. Mensen maken het vaak niet makkelijk voor elkaar.
    Terwijl jullie toch de fijnste, meest relaxte mensen zijn die we kennen!
    Hebben we weer mogen ervaren die paar dagen dat we op bezoek waren bij jullie op de boerderij.
    Dank je wel voor een heerlijke afsluiting van onze vakantie. Groetjes, familie Hommes

  3. Mariet en Jan zegt:

    Hallo FamNijkamp

    Veel serkte met alle narig heid..

  4. Helmi zegt:

    Toch gefeliciteerd !!!
    Je bent er nu echt vanaf. En jullie zijn gelukkig nog bij elkaar (de neieuwe bewoners van jullie oude boerderij niet) !!! Jullie zijn door de moeilijke tijd heengekomen. Dubbele felicitatie dus !
    Liefs, Helmi.

  5. Riet zegt:

    Gefeliciteerd. Eindelijk rust in je hoofd. Wat een gedoe. Wat kunnen mensen het een ander toch moeilijk maken. Maar ze krijgen jullie niet klein!. Naar buiten toe zijn jullie optimistisch gebleven en voortvarend verder gegaan.

  6. Linda zegt:

    Wat een ellende zeg en gelukkig dat het voorbij is, ben blij voor jullie.

    Toevallig ben ik net een blog aan het schrijven als jouw berichtje komt, hoe is het mogelijk he? Maar er komt er dus eentje aan. Hier is het ook zo warm, ik heb weinig inspiratie dus.
    Veel groeten uit Hongarije van boerinnetje.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.