We doen het kalm aan (niet dus)

2 Maanden wonen we nu op ons nieuwe stekje. In plaats van uitslapen en niks doen, zijn we toch weer flink aan de slag. We kunnen het niet laten. Tuurlijk, uitslapen doen we echt wel voor ons gevoel. Nog altijd zijn we 5 uur wakker, maar hoeven er dan niet uit. We draaien ons nog lekker een keer om en soms doezelen we ook nog weer weg.

Onze eerste taak van de dag is lopen met de honden. Nog voor ons ontbijt hebben we onze eerste kilometers er al opzitten. Een goed begin van de dag, zeker nu het al lekker warm is. Na het middageten een tweede korte ronde van een half uur en rond 5 uur gaan we wat langer lopen. Zo komen we makkelijk aan 10 000 stappen per dag.

Buiten groeit en bloeit alles en Rinus is aardig druk in de tuin met snoeien en nu grasmaaien. Op Ådala maaiden we misschien 3x het hele seizoen. Hier toch wel elke 10 dagen. Enkele appelbomen hebben het leven moeten laten. Ze waren oud en ziek of stonden in de weg. Volgend jaar als we de tuin opnieuw inrichten is er weer plaats voor nieuwe boompjes.

Dan moet er een nieuwe ladder op het dak voor de schoorsteenveger, dat is een project waar we wat langer over gaan doen. Want een gewone ladder kan niet. Onder elke pan moet een tree vastgemaakt worden en ook de loopbrug op het dag is aan vervanging toe. Mij zie je niet op het dak, die tijd heb ik gehad.

Het voordeel van niet meer moeten werken is toch wel, dat, als je een wat mindere dag hebt, het ook niet meer hoeft. Dan kun je erbij gaan zitten (in de zon op het terras) en een boek lezen of gewoon wat voor je uit staren. De dag erna gaat het weer beter en doen we weer wat meer.

Orgelspelen bijvoorbeeld. Rinus heeft zijn orgelspel weer op kunnen pakken en is weer vlijtig aan het spelen. Ongeveer 2 weken geleden is zijn nieuwe orgel gearriveerd. Dat had nogal wat voeten in de aarde om die binnen te krijgen.

We hebben zelf de doos open gemaakt en alle losse onderdelen, zoals de orgelbank, het pedaal en diverse dozen naar binnen gebracht. Maar ja, dan staat daar nog een orgel van minstens 150 kg. De verkoper heeft een verhuisfirma geregeld en toen stond het orgel binnen 10 minuten binnen. Dat hadden we nooit zelf kunnen doen.

Wat een verschil met het oude orgel. Wat een mooi geluid.

Zelf ben ik weer aan het handwerken geslagen. Er lag nog het een en ander op me te wachten wat af moest. En nog een aantal nieuwe projecten en uitdagingen op mijn verlanglijstje.

En wat ook zo heerlijk is, we kunnen nu films afkijken. Zoveel films waar we vaak alleen het eerste uur keken, daarna was het echt bedtijd voor ons. Nu kijken we ze af en als we willen nog eentje. En Rinus kan alle voetbalwedstrijden kijken van het ek, als hij zou willen.

We weten nu dat het echt om 12 uur ´s nachts nog niet donker is. We vertelden dat wel aan iedereen, maar we hadden het zelf nog nooit gezien. Het is nog wat te fris om buiten te blijven zitten, dat komt na midsommer wel.

Als we door de bossen wandelen met de honden kan ik het niet laten telkens heel diep door mijn neus adem te halen. Het ruikt zo lekker. Ik heb nooit geweten dat bloesem van de bosbes zo zoet ruikt. En al die lelietjesvandalen, heerlijk. Nu staat de rhododendron in bloei, bij elk vakantiehuisje hier in de buurt waar we langs lopen staat wel een struik. De kastanje is bijna uitgebloeid. De seringen waren ook zo prachtig. Nu wachten we op de vlierbes. Mijn moestuin is nog klein. In een paar bakken heb ik sla en bietjes, aardbeien, bieslook, peterselie, munt en rozemarijn. Ook daar gaan we volgend jaar meer aandacht aan besteden.

Dit jaar plannen we een nieuwe keuken en badkamer in. Dat wordt weer een leuke klusblog.

Kaasmaken gaat hier echt niet meer, maar karnemelk nog wel.

We zitten echt niet stil, kom maar eens kijken als het reizen weer wat makkelijker wordt.

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Een reactie op We doen het kalm aan (niet dus)

  1. gerrie knippenberg zegt:

    dank je voor de gezellige blogs….jullie beleven zoveel…..hier in Raalte rustig,net een hittegolf gehad met als dieptepunt een soort windhoos,mijn buurmeisje had net een auto gekocht en er lagen een par dikke takken op de kap,gelukkig niet veel schade.Zelf ben ik een weekje met vriendin Truus naar zee geweest,het was erg warm,maar we zijn maar tot de kuitjes int water geweest,we stonden echt te kleumen.We zijn naar Bergen geweest,dat kunstenaarsdorp,prachtig. ook Alkmaar was een mooie oude stad,er zijn altijd kaasdragesrs,maar nu niet vanwege corona…..Verder niet veel nieuws,ga a.s. weekend naar Esar en Birgit(kinderen) Rotterdam onveilig maken.
    nou mensen tot mails en lieve groeten!!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.