En weer thuis

Gelukkig hoefde Rinus maar 1 nacht te blijven. Wel aan de hartbewaking, dat wel. Jongens, wat hebben we woensdag lang moeten wachten. Ik dacht dat een longembolie zo gevaarlijk was, maar dat ze nu harder lopen in het ziekenhuis, nou nee. Gelukkig is het weer bijna oke. We zijn blij dat we zijn gegaan. En een half jaar aan de bloedverdunners overleeft Rinus ook wel. Alleen de nachten, die mogen wel iets langer duren. Want gisteren weer twee koeien in het afkalfhok gedaan. Toen in rond half tien ging kijken was de eerste bezig. En dat schoot maar niet op. Om half twaalf ben ik toch maar naar bed gegaan, er waren twee pootjes te zien, en het is een oude koe, dat moet toch eigenlijk wel goed gaan. Toen begon Rinus te spoken, net als op dinsdagavond. Kwart voor vier had de ene koe haar kalf en kon Rinus eindelijk slapen. Bij de andere koe was nog niks te zien. Kwart voor vijf kom ik weer in de stal en heeft ze gekalfd en het kalfje staat al. Rinus heeft geslapen tot we binnenkwamen voor het ontbijt, zo rond 9 uur. Misschien mag ik vanmiddag eventjes mijn ogen dicht doen.

We willen jullie allemaal ontzettend bedanken voor alle lieve berichtjes via de blog, sms, mail en whatsapp.

Ik hoop dat jullie een beetje begrip hebben dat ik niet alle berichtjes beantwoord. Soms schrijf ik alleen maar terug:”zie blog”. Dat is niet bot bedoeld, het ontbreekt mij gewoon aan tijd om telkens eenzelfde verhaal te typen.

Rinus is nu goed telefonisch bereikbaar. Dus wie zijn nummer heeft en graag een praatje wil maken, ga je gang.

Advertenties
Geplaatst in Uncategorized | 2 reacties

Ängelholm deel twee

En toen moest ik Rinus toch in Ängelholm achterlaten. De huisarts heeft er goed aan gedaan om niet meteen een rustgevend middel voor te schrijven.

Uit de röntgen foto’s bleek dat er wel een bloedpropje in de longen zit. En dus kreeg Rinus meteen bloedverdunners en moet hij enkele dagen ter observatie blijven.

Niks tussen de oren dus. Ik vond dat ook helemaal niet bij hem passen. Maar ja, hij krijgt op het moment nogal wat voor de kiezen en is ook maar een mens.

Wel weer typisch Rinus om atypische symptomen te hebben bij een longembolie.

Die bloedverdunners moet hij minstens 3 maanden slikken. Is ook al niks voor hem.

Hij wilde gisteren de zwaardere pijnstillers al niet nemen behalve de paracetamol. Geen pijn, geen pijnstillers nodig is zijn devies.

Het is nu vroeg in de ochtend, ik ga eens kijken in de stal en dan melken. Racen we vandaag weer op en neer. Ik had net alles weer opgeborgen, toilettas met spulletjes en dat soort dingen. Het wordt al bijna routine.

Geplaatst in Uncategorized | 1 reactie

Ängelholm akuten.

En weer bevinden we ons in het ziekenhuis. Nu op de spoedeisende hulp. Het gaat helemaal niet goed met Rinus. Nee, zijn schouder is oke. Geen pijn, daarvoor krijgt hij genoeg pijnstillers.

Maar geestelijk kan hij het niet bolwerken.

Gisteravond om half negen heb ik 112 gebeld. Rinus was benauwd en heel druk in zijn hoofd. De ziekenwagen was er snel en na enkele onderzoeken en een goed gesprek werd er in samenspraak met een arts op afstand besloten hen een rustgevend medicijn te spuiten. Daar knapte hij van op, maar jammer genoeg niet zo lang.

Vanochtend belde hij de huisarts voor een afspraak en die heeft ons dus nu naar het ziekenhuis gestuurd om foto’s te maken zodat een longembolie kan worden uitgesloten.

Hij ligt nu met alle toeters en bellen aan zijn lijf op bed. Hart, ademhaling, bloeddruk, zuurstof, alles wordt constant gemeten. Er is bloed afgenomen en dus is nu het wachten op de uitslag daarvan.

Maar hij heeft het dan weer warm en dan weer koud, hyperventileert af en toe en voelt zich door alles en iedereen verlaten. Het wachten duurt ook zo lang.

Op de boerderij gaat alles gewoon door. Dankzij Jasper, Robert en Jasmin kan ik bij Rinus in het ziekenhuis zitten.

Robert is vandaag vrij en helpt nu met melken. Dat is op het moment een hele klus. 6 koeien moeten nog apart gemolken worden. Dat is goed oppassen. Het liefst heb je dan in elke ronde 1 emmerkoe, maar dat lukt niet altijd.

Gisteren bijvoorbeeld, hadden we er 2 in een rij. Niet erg, maar in de volgende rij kwamen er 3. Dan duurt het wachten zelfs voor de koeien te lang en begint de een na de ander te poepen.

Ze zijn vast eerder klaar dan wij. Wij zitten hier nu al een uur of 2.

Wordt vervolgd

Geplaatst in Uncategorized | 4 reacties

Weer thuis!

Vanochtend om 10.00 uur belde Rinus dat hij naar huis mocht. Hij moest nog wachten op de arts en dan kon ik hem ophalen. 14.00 uur was eindelijk de arts geweest en ik scheur naar Helsingborg. Maar toen ik eraan kwam geen Rinus. Die was nog op de afdeling. De arts was nog iets vergeten en zou over 2 minuutjes terug komen. 2 minuten werden een heel uur.

Maar toen mocht hij toch mee. Met een halve apotheek aan pijnstillers, dat wel.

Hij is blij weer thuis te zijn, maar nog erg moe en soms beroerd van de pillen. En onthand natuurlijk.

Iedereen bedankt voor alle opbeurende woorden.

Geplaatst in Uncategorized | 6 reacties

En dag 4 in het ziekenhuis

In plaats van een dagopname ligt Rinus nu voor de vierde dag in het ziekenhuis. Vanochtend was er nog niet veel veranderd ten opzichte van gisteren. Nog steeds heel veel pijn en volgepompt worden met pijnstillers. Zowel in tabletvorm als injecties. Als de medicatie dan zijn werk doet is Rinus gewoon Rinus met al zijn grapjes met de verpleegsters. Maar als hij pijn heeft wordt hij helemaal bleek en grauw in zijn gezicht.

Vandaag ben ik niet in Helsingborg geweest. Want weer een kalf erbij en zoveel andere dingen.

De stuga was weer leeg en moest dan schoon voor de volgende gasten. Het beddegoed en de handdoeken moeten gewassen en er lag nog genoeg andere was. Gelukkig mooi weer, waarschijnlijk de laatste dag, dus alles lekker naar buiten. Bijna alles droog gekregen.

Dus mocht Raaf even bij opa op visite. De laatste keer voor ze weer naar Nederland rijden.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Operatie dag 3

Even verder vertellen over gisteren. Rond 16.00 uur is Rinus met de ziekenwagen nasr Helsingborg gebracht. Om half acht belde hij mij dat hij op de recovery lag te wachten op de anesthesist en nu snel aan de beurt zou zijn. De pijn was zo erg geweest dat hij alweer had moeten overgeven. Om kwart voor elf lag hij eindelijk met een verdoofde arm op zijn kamer.

Vanochtend om half negen, melken net af, belde hij dat de verdoving van de zenuwen niet lang had gewerkt. 12 uur was hem beloofd, maar het waren er maar 8 of 9. Zijn eerste tabletten cocktail had hij al op.

’s Middags ben ik naar hem toegereden. Nee, niet om hem op te halen. Dat is nog echt niet aan de orde. Hij had lichte verhoging, de pijn was dragelijk, omdat de arts nu toch besloten heeft voor de pijn echt terug is pijnmedicatie te geven.

Morgen zien we wel weer.

Hij heeft wel een mooi uitzicht. Hij kan Denemarken zien liggen tussen de huizen door en over het water.

En intussen moet op de boerderij alles doorgaan. Gisteren 3 kalfjes, twee pinken hebben gekalfd en een oudere koe. Vanmiddag wilde ik op tijd weg, maar daar stak weer een koekalverij een stokje voor. Toen ik even om het hoekje gluurde hoe ver ze was zag ik twee pootjes en het snuitje. Mooi even laarzen aan en overall halen. Jasper geroepen en toen we in de stal kwamen was het kalf er al. De zoveelste stier.

Voor de oude koe die gisteren een kalf kreeg heb ik de veearts nog gebeld. Ze wilde niet eten en had vanochtend bijna geen melk, koude oren, dus melkziekte was toch erg dichtbij. Van de veearts kreeg ze een infuus en een spuit met vitamines. De man zat net in de auto toen de koe al opstond en begon te eten. Daar is ze de hele dag niet meer mee opgehouden. Dus daar waren we net op tijd bij.

Niet alleen moeten we nu 4 nieuwmelkte koeien apart melken, ook 2 met tussenklauwontsteking en 2 met mastitis. 8 koeien in de emmer melken, dat duurt extra lang. En 4 kalfjes met de fles voeren. 4 koeien die een spuit moeten hebben. Je moet nu overal zelf aan denken.

En het huishouden moet ook nog doorgaan. Dat lukt me dus niet. De was stapelt zich op en van schoonmaken komt ook niks. Koken heeft Jennifer de laatste paar dagen gedaan, daarvoor was het vaak een snelle hap. En de boekhouding blijft liggen. Tja, ook voor mij heeft een dag maar 24 uur.

Nu ga ik nog even naar de koeien, maak alles klaar om morgen te melken, doe Tyson in zijn hok en dan duik ik in mijn bedje.

Morgen weer verder

Geplaatst in Uncategorized | 2 reacties

Operatie deel 2

Dat was een flinke domper gisteren. In plaats van een kijkoperatie van een half uur werd het een grote operatie van 2,5 uur. Pas om 4 uur mocht ik bij Rinus aan het bed komen. En hij mocht niet mee naar huis, zoals eigenlijk de bedoeling is van een dagopname. Niet alleen omdat het zo’n grote operatie was geworden, maar ook omdat ze hem na de operatie niet wakker konden krijgen uit de narcose.

De operatie is ook maar deels gelukt. Eén pees hebben ze niet kunnen redden. Twee andere zijn weer vastgezet. Volgens de arts kan hij die ene van de biceps wel missen, want de biceps heeft 2 pezen en met oefeningen neemt de overgebleven pees het wel over.

Gelukkig maar dat ze hem een nachtje wilden houden, want ik had echt niet geweten wat ik met zo’n hoopje elende thuis had moeten doen.

Vanochtend belde ik met hem en hij vertelde dat hij nog nooit zoveel pijn heeft gehad. Hij moest er zelfs van overgeven. Met 4 man stonden ze op een gegeven moment rond zijn bed.

Om 10.00 uur moest ik weer paraat zijn in verband met een gesprek met fysiotherapeut en arts. Maar de arts laat nog op zich wachten.

Waarschijnlijk wordt Rinus overgeplaatst naar Helsingborg en leggen ze de hele zenuw lam zoals bij een ruggeprik.

Nee, ook vandaag gaat hij nog niet mee naar huis

Geplaatst in Uncategorized | 6 reacties

Operatie cuff rotator

Het is kwart over zeven en ik heb net Rinus afgeleverd op de chirurgische afdeling van het Ängelholm ziekenhuis.

Twee maanden geleden is hij hard op zijn schouder gevallen en heeft daarbij een pees helemaal en een ander voor de helft afgescheurd. Hij heeft nog steeds heel veel pijn en kan zijn rechterarm nauwelijks gebruiken.

Melken kan dus echt niet en trekker rijden eigenlijk ook niet.

Na een MRI scan leek het de artsen beter om te opereren en alles weer aan elkaar te zetten.

En vandaag is het dan zover. Spannend, ik heb geen idee wat voor man ik vanmiddag mee naar huis krijg. In Nederland is dit een operatie met een 2 daags verblijf in het ziekenhuis. Hier is het een dagopname en ik ga ervan uit dat het toch echt om eenzelfde operatie techniek gaat. Een schouder is een schouder tenslotte.

Op de boerderij is Jasper, onze huidige stagiaire en Ingela, een Zweedse hulp aan het melken. Raar hoor, om dat uit handen te moeten geven.

Na de operatie mag Rinus 6 weken zijn arm helemaal niet gebruiken. Eerst moeten de pezen goed aangehecht zijn. En daarna met fysiotherapie langzaam weer opbouwen. Na een half jaar zou hij het meeste weer moeten kunnen, maar het kan ook langer duren. Dat ligt eraan hoe braaf hij is en zijn arm ook echt niet gaat gebruiken.

Duim voor hem dat alles goed gaat. Bidden mag ook.

Geplaatst in Uncategorized | 9 reacties

De tweede snee

Half augustus en we rijden eindelijk de tweede snee binnen. Het was altijd te nat. Dan denk je volgende week maaien, komt er een onweersbui met 45mm regen. Is dat bijna opgedroogt, hup 30 eroverheen. Nu hebben we het erop gewaagd. Toch nog even spannend, want ineens stond er weer onweer en veel water op de verschillende weersites. Gelukkig is er maar een paar mm gevallen. Maar jongens, wat een grote bult weer. De wagens blijven maar rijden.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Nieuw vriendinnetje

Ik heb een nieuw vriendinnetje gemaakt. Hoe ze heet is nog niet bekend en van wie ze het vriendinnetje wordt ook nog niet.

Ze is al wel klaar voor het midzomerfeest eind volgende week.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen