Even voorstellen

familie

Wij zijn Rinus, Annet, Chris en Robert Nijkamp. Sinds november 2010 wonen wij op Ådala gård in Perstorp, Zweden.
Wij hebben hier een melkveehouderij gekocht met ongeveer 80 melkkoeien en het benodigde jongvee. De ruime ligboxenstal is modern, de melkstal hebben we in 2011 verbouwd van een 2×4 open tandem naar 2×8 visgraat. De jongveeschuur was heel nodig aan vervanging toe. In 2012 is de nieuwe stal in gebruik genomen.
En langzaam hebben we de veestapel vergroot. We hebben nu 115 melkkoeien en even zoveel jongvee.
We hebben 50 ha weidegrond in eigendom, 100 ha gehuurd en 20 ha maïsland. Bovendien hebben we ruim 50 ha gemengd bos.
We maken onze eigen kaas, yoghurt, boter en karnemelk. En elke dag staat er vers gebakken brood op tafel.

Lees onze belevenissen op de weblog. Wij vinden het erg leuk als je een reactie achterlaat.

Geplaatst in Bericht | 15 reacties

De koeien weer buiten

Eindelijk was het vandaag zover. De koeien mochten weer naar buiten. Pas op 19 mei, ik geloof niet dat we ooit zo laat waren in het jaar. Maar het was ook zo lang zo koud, dan groeit er geen sprietje gras.

Toch hadden we op tijd de maïs in de grond, op 6 mei gepoot. Ik ben gisteren nog gaan kijken, toen stond er nog niets boven de grond. Vandaag vast wel.

Wat klaagde ik 2 weken geleden nog dat het zo koud was, vandaag komt het kwik al boven de 30 graden uit. Ook niet normaal meer. Dat gaat toch veel te hard. Vorige week was het ’s nachts -6!

En droog dat het is, de Å (het beekje wat naast ons huis stroomt) staat al bijna droog. Zelfs de moerassige plekken in het weiland, waar we nooit kunnen lopen, (nee, ook niet met laarzen) zijn droog en begaanbaar.

 

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Fijne paasdagen

Wij willen iedereen een heel fijn paasweekend wensen.

Dinsdag halen we onze eerste stagiair van dit jaar van het station in Hässleholm. Daniël komt uit Raalte en doet de opleiding dierverzorging.

Geplaatst in Uncategorized | 2 reacties

Evert

wp_20170214_002

Onze Evert is naar de slacht gegaan. Hij was voor onze pinken echt te zwaar en met 6 jaar ook te oud.

Hier staat hij nog in de jongveestal, nadat hij uit de veewagen gesprongen is. Een avontuur op zich. Jammer dat Discovery er weer niet bij was.

Een week eerder hadden Rinus en ik al geprobeerd Evert in de veewagen te krijgen maar hij had geen zin. En dan kun je roepen en praten en lokken met krachtvoer, maar hij doet echt geen stap. En 1200 kg kunnen we niet aanduwen.

Nu nog een keer geprobeerd en nu had Rinus een oude koe uit de stal opgehaald en die voorin de veewagen vastgebonden. Daar had Evert wel oren naar. Hij stond zo naast het oude meisje. Maar de vrachtwagen was er nog niet die Evert op moest halen. Dus wilde Rinus de koe eerst weer in de stal doen. Samen in de veewagen laten staan was niet zo’n goed idee volgens hem.

De koe loopt netjes de stal in en Evert denkt natuurlijk:”Daar moet ik achteraan”. Dan houd je hem echt niet tegen. Hij duwt zo het hek van de wagen open en loopt weg. Over het erf, achter de stallen langs, naar de kuil. Roepen helpt maar weinig. Hij kijkt eens op en that’s it.

Terwijl Rinus Evert in goede banen probeert te leiden, (als hij maar niet terug de wei in loopt, dan krijgen we hem nooit weer) maak ik de grote achterdeuren van de jongveestal open. En gelukkig, daar trapt hij wel in. Daar staan natuurlijk ook wel heel veel mooie jonge meisjes naar hem te loeien.

Alle voerhekken doen we dicht, geen koppen erdoor. En aan de andere kant worden de droge koeien en hoogdrachtige pinken ook een gangetje verder verhuist.

Gelukkig komt de vrachtauto al snel en met behulp van de balenpers aan de trekker wordt Evert voorzichtig de vrachtauto ingeduwd.

Hij heeft bij ons voor 25 kalfjes gezorgd. 2 moeten nog geboren worden. We gaan zeker weer een Hereford stier kopen.

Geplaatst in Uncategorized | 1 reactie

Opa en Oma

Het wordt hoog tijd om het heugelijke feit ook op onze blog openbaar te maken.

img-20161214-wa0004

13 December zijn we de trotse grootouders geworden van Raaf. Vanzelfsprekend het mooiste mannetje dat er bestaat. Jennifer en Robert Jan zijn de trotse ouders.

img-20161217-wa0001

En op 23 januari mocht Lotte het levenslicht zien. Ze maakte het nog even heel spannend, maar ze is gezond en heeft het liefste stemmetje als ze huilt volgens trotse pappa Heiko en mamma Yvonne.

img-20170123-wa0005

Geplaatst in Uncategorized | 5 reacties

100 000 liter

img-20160812-wa0008

Dit is Cyril, geboren 15 november 2005, 11 jaar oud dus.

Het is nu officieel, ze heeft 100 000 liter melk gegeven in minder dan 9 jaar. Volgens de officiële rekenmethode met gemiddeld 3,69% vet en 3,11% eiwit.

Haar eerste kalf werd 16 november 2007 geboren, daarna bijna elk jaar een kalfje. 5 stierkalfjes en 4 vaarsjes tot nu toe, want ze is weer drachtig.

Haar moeder was een roodbonte koe, haar vader een zwartbonte genaamd Fänriksgård, opa Rudolph.

Een probleemloze koe zonder fratsen.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

loslopende koeien

Deze week was het echt raak, telkens liepen er koeien op plekken waar je ze niet wilt hebben.

Het begon woensdag toen Rinus de laatste 3 droogstaande koeien van de zomerweide naar huis wilde halen. 3 oude dames, dat kon zo moeilijk niet zijn dacht hij. Hij moest alleen, want ik heb cursus op de woensdag. Maar 1 van de 3 was het er niet mee eens en sprong over het draad, wachtte even op de weg en peerde hem toen, het bos in. Rinus doet eerst de 2 overgebleven koeien in de wagen en gaat dan op zoek. Berg op, berg af. De ene wei in, de andere weer uit en door de bossen. Uren heeft hij gezocht, maar niks gevonden. De koe in kwestie is Cyril 10, een oude koe van 9,5 jaar oud. Die weet de weg zelf wel terug naar de wei.

Als ik ’s middags thuiskom en het hele verhaal gehoord heb, zet ik een oproep op facebook. Vooral om mensen te waarschuwen dat er een koe op de weg kan lopen, maar ook in de hoop op reacties. Die laten niet lang op zich wachten. Een verre buurman heeft de koe gezien en neemt mij mee de ene kant op. Rinus rijdt met de trekker de andere kant op in de hoop de koe zo in te sluiten en haar de goede kant richting de wei te leiden.

Helaas denkt de koe er anders over en rent weer het bos in.

Pas ’s avonds na het melken krijgen we weer een telefoontje. De koe is al een aantal kilometers richting boerderij gelopen en staat nu heerlijk te grazen langs de kant van de weg. Het wordt al aardig donker, met de jongens rijdt ik die kant op. Rinus met de trekker achter ons aan.

De koe staat in Hagstad, bijna op de plek waar Mikael en Annika hebben gewoond. Terug naar de zomerwei is geen optie, te ver weg en dan gaat ze weer het bos in. Ze is al zo schichtig. Met hulp van Filip kunnen we haar bij Filip in een weiland drijven, gauw het draad dicht. Zo, die is binnen. Inmiddels was het ook echt helemaal donker geworden. Het enige wat ik nog kon zien waren Robert’s onderbenen. Hij had zijn werkbroek aan met reflecterende broekspijpen.

De volgende ochtend hebben Rinus en ik de koe weer opgehaald. Wagen in de wei, klep open en de koe loopt zo de wagen in. Dat had ze de vorige dag toch ook wel kunnen doen.

Vrijdagmiddag heeft het heel even iets geregend. De helft van de koeien wil de stal in, de anderen willen juist naar buiten. Duwen en trekken bij de deur en op de een of andere manier hebben ze het handvat van het schrikdraad van de haak geduwd. Schrikdraad op de grond, ruimte, wegwezen …….

Ik zie ze nog net om de hoek van de stal rennen. Met Robert erachteraan. Rinus is net water wegbrengen naar de pinken, die blijft nog even weg.

De koeien zijn helemaal door het dolle en rennen echt alle kanten op, behalve terug naar waar ze vandaan komen. Ik wil ze de stal indrijven en doe de hekken goed zodat ze verder kunnen. Een paar koeien vinden dat een goed idee, maar de meesten niet. Die rennen nu naar de mestvaalt en rond de mestbassins. Dan zie ik ineens de koeien die de stal ingelopen waren weer aan de andere kant om de hoek van de stal komen. Die maken er gewoon een spelletje van en rennen rondjes. Eerst maar weer het draad dicht. Dan komen de hulptroepen. Rinus, Mikael, Magnus en Jessica met haar dochtertje. De laatste twee komen eigenlijk voor melk, maar dit is ook wel leuk.

Een grote pink heeft nog niet zoveel zin, maar uiteindelijk hebben we het hele spul weer in de wei.

Zondagochtend, de staldeuren gaan open, de koeien kunnen naar buiten. De laatste koeien staan nog in de melkput en ik ben daar aan het schoonmaken. Mijn oog valt op de koeien buiten de stal. Ze staan bij elkaar, lopen niet door en kijken allemaal dezelfde kant op. Ik roep Rinus dat er buiten iets te zien moet zijn. O jee, het draad is niet dicht.

De vorige dag hebben Chris en Robert voor het eerst met zijn tweeën gemolken. Rinus en ik waren naar een bruiloft in Falkenberg. Toen we net onderweg waren belde Robert dat er een kalfje in het land lag. Hij heeft de instructies gekregen wat hij moest doen, kalfje ophalen en samen met de moeder in het afkalfhok enz. enz. Dat hebben ze allemaal mooi gedaan, maar zijn vergeten het draad weer dicht te doen.

Dus konden Rinus en ik op zondagochtend voor de derde keer in een week achter onze koeien aan. Het waren er niet zo heel veel dit keer en ze liepen ook weer snel terug.

Dan hoor je vaak de term “vrij koeverkeer”, maar dan is dit vast niet wat ze bedoelen.

Voorlopig hebben we weer beweging genoeg gehad.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

I lokaltidningen

wp_20160914_001

Stond ik zomaar in de krant van de week.

Een vertaling van de tekst:

Verkoop van boerenmelk toegestaan

Ådala gård is blij met het besluit

Skingeröd. De boeren jubelen. Vanaf 1 september is het wettelijk toegestaan ongepasteuriseerde melk direct uit de tank te verkopen.

  • Eindelijk, we hebben er lang op gewacht. Het zal geen verschil in de portemonnee maken, maar we hebben kontakt met onze klanten en dat is echt heel leuk, zeggen Annet en Rinus Nijkamp, die boeren op Ådala gård net buiten Perstorp.

De regelwijziging van Livsmedelverket (voeding- en warenautoriteit) houdt in dat maximaal 70 liter per week mag worden verkocht. De boeren moeten zich bij Länsstyrelsen (provinciebestuur) registreren en krijgen extra kontrole of de melk wel van goede kwaliteit is.

  • Wij vragen SEK 10 per liter, dat zijn op dit moment SEK 6 meer dan we krijgen van Skånemejerier (de melkfabriek). Ongepasteuriseerde melk smaakt gewoon hoe melk moet smaken.

De discussie rond de krisis bij de melkveehouders is door de lage melkprijs nog steeds aktueel en lijkt nog niet ten einde.

Toen het echtpaar Nijkamp in 2010 Nederland verlieten om op Ådala te gaan boeren kregen ze SEK 3,60 per liter, vandaag de dag ligt de prijs op SEK 2,24.

Annet en Rinus kijken uit op hun 92 koeien die tevreden liggen te herkauwen en genieten van de zon, en zeggen dat ze ondanks alles toch toekomst zien voor de melkveehouder. Ongepasteuriseerde melk verkopen is de eerste stap van Annet om haar droom waar te laten worden ooit een kleine winkel met eigen zuivelprodukten te hebben, zoals melk, kaas, yoghurt, karnemelk en boter van eigen koeien.

  • Met een betere prijs voor de melk willen we een automaat kopen zodat we grotere hoeveelheden met gepasteuriseerde melk kunnen verkopen. Maar dan praat je al gauw over een investering van SEK 200.000

Livsmedelverket klassificeert ongepasteuriseerde melk als een risicopodukt, omdat er bacteriën als EHEC en campylobacter in kunnen voorkomen. Samen met de verkoop van de melk moet daarom schriftelijke informatie meegegeven worden met het advies de melk goed te koel te houden en voor het te drinken eerst te verwarmen tot 70 graden, om niet ziek te worden.

Geplaatst in Uncategorized | 1 reactie

Tweeling deel 2

Herinneren jullie je het verhaal nog over die tweeling die zo graag bij elkaar wilde blijven.

Ze blijven nog steeds “vluchtgevaarlijk”.

wp_20160909_001281513

Ik heb de hele kalverstraat gebarricardeerd met strobak en kalvertaxi. Zo gauw ik de stal binnen kom, hoor ik wat gestommel en hoepla, daar staat mevrouwtje mij al op te wachten.

wp_20160909_002281514

Dan stop ik haar terug in haar hok en hang er vlug een emmer melk voor. Terwijl ik de andere emmertjes haal, hoor ik alweer hoe ze eruitspringt. En ja hoor, mevrouwtje drinkt gewoon de melk op van de buurvrouw. Hoe vind je zoiets?

wp_20160909_005281517

Dat kan nog wat worden als ze in het grote strohok moet.

 

Geplaatst in Uncategorized | 1 reactie

Zuivelverkoop

Het bloed kruipt waar het niet gaan kan.
Mijn opa had ´t Haantje, zijn eigen zuivelwinkel. Met de vrachtwagen de straten door en melkventen. De overgebleven, iets zuur geworden melk, werd ’s avonds gekarnd tot boter en karnemelk. Iedereen in de buurt kende hem.
2 Ooms hadden hun SRV wagen en bijbehorende wijk.
En nu begin ik mijn eigen zuivel te verkopen.
Vanaf 1 september is het in Zweden eindelijk toegestaan om ongepasteuriseerde melk te verkopen. Daar maak ik graag gebruik van. We hebben een kraantje laten maken, wat aan de tank geschroefd wordt en zo kan de melk recht uit de tank in de fles worden getapt.
IMG-20160904-WA0011

Mijn eigen karnemelk gaat als een speer. Er wonen hier nogal wat Denen in de buurt, die hebben de karnemelk gemist, want alleen Wapnö verkoopt die nog. Maar niet overal. En we hebben die karnemelk een keer geprobeerd, brrrr smaakt naar water met een kartonsmaak.

De boter is ook niet aan te slepen. Gisteren gemaakt is vandaag alweer verkocht.

En een kilo illegale kaas, niet verder vertellen hoor. De voedseltoezicht zou een rolberoerte krijgen als ze daarvan wisten. Zachte kaas mag je hier maken en verkopen, maar harde kaas zoals Gouda en Edammer mogen alleen bepaalde zuivelbedrijven maken. En mijn kaas is toch zo lekker. Die redt het nooit om belegen te worden, dan is ie al op.

En waar de Zweden ook gek op zijn is biestemelk. Daar maken ze een soort cheesecake van, maar dan anders. Hier noemen ze die kalvdans. Niet helemaal onze smaak, maar ik vries halve liters in petflessen in en verkoop die graag.

Ik ben erg benieuwd hoever dit nog gaat groeien.

Geplaatst in culinair en creatief | Tags: , , | 2 reacties

tweeling

Toen we gisteren de koeien van het land haalden om te melken, vonden we 2 kleine kalfjes. De moeder had iets te vroeg gekalfd, maar de kleintjes zijn oke.
Rinus heeft ze in de voorlader van de trekker naar de jongveestal gebracht, elk kalfje in haar eigen box gelegd, terwijl ik moeder met de andere koeien de stal in stuur.

Na het melken loop ik met 2 flessen lekkere biest naar de kleine hummeltjes.
Ik kijk naar links en zie …….

WP_20160825_002

Het gebeurt wel vaker dat een kalfje uit de eenlingbox klautert. Maar in de stal was ik nog geen kalfje tegen gekomen.
Dit is wat ik zag toen ik naar het hokje van de andere tweelinghelft keek …….

WP_20160825_001

Knap hè, niet alleen uit haar eigen hok geklommen, maar ook nog bij haar zusje in het hok gekropen.
Ik heb ze de biestemelk gegeven en ze de hele nacht lekker bij elkaar laten liggen. Zo schattig, die twee.

Voor Willem: de vader is Preben.

Geplaatst in Uncategorized | 1 reactie