Even voorstellen

familie

Wij zijn Rinus, Annet, Chris en Robert Nijkamp. Sinds november 2010 wonen wij op Ådala gård in Perstorp, Zweden.
Wij hebben hier een melkveehouderij gekocht met ongeveer 80 melkkoeien en het benodigde jongvee. De ruime ligboxenstal is modern, de melkstal hebben we in 2011 verbouwd van een 2×4 open tandem naar 2×8 visgraat. De jongveeschuur was heel nodig aan vervanging toe. In 2012 is de nieuwe stal in gebruik genomen.
En langzaam hebben we de veestapel vergroot. We hebben nu 115 melkkoeien en even zoveel jongvee.
We hebben 50 ha weidegrond in eigendom, 100 ha gehuurd en 20 ha maïsland. Bovendien hebben we ruim 50 ha gemengd bos.
We maken onze eigen kaas, yoghurt, boter en karnemelk. En elke dag staat er vers gebakken brood op tafel.

Lees onze belevenissen op de weblog. Wij vinden het erg leuk als je een reactie achterlaat.

Advertenties
Geplaatst in Bericht | 15 reacties

Jaaaa, het heeft geregend

Eindelijk hebben we regen gehad. Zaterdag is er echt water uit de lucht gevallen. Wel 20 mm. Daar zijn we blij mee. Beetje onweer op afstand, dat hoort er ook bij. Hadden we de hele zomer nog niet gehad.

En nu wil het niet meer ophouden. Vandaag een heleboel buien met onweer erbij. Dus weer 20 mm in the pocket.

Al met al een 60 mm in augustus. Dat is al meer dan de afgelopen 3 maanden bij elkaar. En we zijn pas op de helft.

Als we volgende weer nog mest uit kunnen rijden is er zelfs nog een kleine kans dat we in september nog een tweede snee kunnen inkuilen.

Geplaatst in Uncategorized | 1 reactie

Droog

Het onderwerp van gesprek. Met iedereen en overal. Alle Zweden vragen ons of we wel voer genoeg hebben voer de winter. En Nederlanders vragen waarom we niet beregenen.

Nee, voer hebben we niet. Het voorjaar was niet nat genoeg. Van de winter gingen we direct over in de zomer, dan krijgt het gras niet de tijd om te groeien. Dus de eerste snee was omdat je moet maaien, het gras zou alleen maar droger worden. Daarna kwam er geen regen, dus geen mest op het land. Een buurman geloofde de weersverwachting en heeft wel mest uitgereden toen er regen was voorspeld, maar die regen kwam niet. Zijn grasland is helemaal verbrand.

Nu is de derde droge maand een feit en maken we ons toch wel ernstige zorgen hoe dat de komende winter moet.

En waarom we niet beregenen? Afgezien van het feit dat we geen installatie hebben en het ook al niet meer is toegestaan, zou het niet eens kunnen. Zo zien de beken eruit waar het water vandaan zou moeten komen:

Voor onze koeien is er nog genoeg water uit een diepe bron op ons erf. Er zijn al gemeentes met drinkwater tekorten, het is echt bar en boos dit jaar.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Zonnebril

Al ruim 2 maanden is het hier nu erg warm en heel droog. In mei viel 1 bui met 18 mm water. In juni maar 5 mm. Daar gaat het gras en de maïs niet van groeien. Het is echt heel warm, boven de 30 graden. Tegenwoordig zijn we al blij als er wolken zijn, dat scheelt meteen een graad of 20.

In de melkput is het ook erg warm, dat kun je je wel voorstellen. En dan staat daar ’s middags ook nog de zon precies op. Net aan het eind van het melken schijnt ze precies de melkput in. Verblindend, je ziet echt niet wat de koeien doen aan die kant, en ook nog eens extra warm.

Daar hebben we wat op gevonden. We hebben een rol donkere folie gekocht die normaal op autoruiten wordt geplakt en dat op het raam geplakt.

Dat scheelt een stuk. Niet zo warm meer, maar zeker niet meer verblindend en dat was precies de bedoeling.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Eerste snee 2018

De eerste snee van dit jaar is een feit. De helft ongeveer van wat we normaal hebben. Het is weken zo droog en zo warm dat het gras niet kan groeien.

Het was zelfs zo warm dat dinsdag een weiland in brand is gevlogen. De grond eronder was 230 graden. Het is veengrond dus de brandweer moest eraan te pas komen.

Een kraan heeft de boel een beetje omgespit.

Er staan nog een paar containers naast die de buurman bracht om mee te blussen, maar dat was niet genoeg. Gelukkig hadden we daar het gras al weggehaald.

Nu hoopt iedereen op een beetje (veel) regen. Echter zoals het er nu uitziet blijft het voorlopig tropisch warm in zuid Zweden.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

De winkel is open

Tjonge wat is het al lang geleden dat ik mijn laatste blog schreef.

Is er veel gebeurd dan? Nee, niet echt, maar wel druk. En dan zijn de leukste dingen juist de dingen die je moet laten liggen. Zoals een blog schrijven.

Sinds Pasen is Simon weer terug in Nederland en doen Rinus en ik de boerderij weer samen. Rinus’ arm gaat steeds beter en ook zijn conditie wordt beter. Hij gaat nog wel elke week naar de fysiotherapeut en moet in mei nog een keer bij de chirurg voor controle.

We waren druk bezig met onze winkel. Niet alleen het interieur moest klaar, maar ook de koelkasten gevuld. Daar moet dus extra kaas voor worden gemaakt, er moet wel een voorraadje zijn. Verder verkopen we behalve melk, gepasteuriseerd en ongepasteuriseerd, ook karnemelk, room, yoghurt, kwark, verse kaas, boter en aanverwante produkten.

En ik experimenteer tussendoor ook graag met nieuwe smaken. Zo heb ik lavendel kaas gemaakt. Misschien lekker bij een goede borrel, maar niet geschikt voor op de boterham (is mijn mening). De kaas met mosterdzaadjes is heel lekker geworden. Daar ga ik er maandag nog een stuk of 12 van maken. Zijn ze nog net op tijd klaar voor Hagstads Stämman. De kleine jaarmarkt waar ik vorig jaar ook heb gestaan. De kaas met anijssmaak is goed gelukt en staat aan het eind van het jaar weer op het programma net als de pepperkakaost (kaas met speculaaskruiden).

Gisteren zijn we officieel open gegaan. Dat had wel wat eerder gekund, maar dan had de winkel weer een week dicht gemoeten omdat ik naar Nederland ben geweest voor een week. Daar was een hele goede reden voor. Op 28 maart zijn Rinus en ik voor de derde keer opa en oma geworden. Stephanie en Tom kregen hun eerste kindje, Jinora, een prachtig meisje. Die kleine heb ik dus uitgebreid mogen bewonderen.

 

 

 

 

Geplaatst in Uncategorized | 2 reacties

Controle

Afgelopen vrijdag was het 3 maanden geleden dat Rinus is geopereerd en tijd voor een controle bij de chirurg. Rinus moet nog steeds elke week naar de fysio en krijgt telkens nieuwe oefeningen mee als het goed gaat en moet een stapje terug als het minder gaat.

De chirurg heeft met een echo apparaat de schouder bekeken. Nee, het is er nog niet mooi glad en strak, maar de hele dunne lijntjes waar de pezen beginnen te groeien zijn te zien. En de schroeven waar het een en ander mee vastgezet is in het bot ook.

De man was niet ontevreden, maar het kon beter. Hij had graag gehad dat Rinus zijn arm al wat hoger kon optillen. Hij kan tot z’n 50 graden komen op dit moment denk ik.

Nee, aan het werk is er echt nog niet bij. Als Rinus iets zou laten vallen en er in een reflex met zijn rechterarm naar grijpt kan het al weer helemaal mis zijn. Dat wil je echt niet riskeren. En met beesten erbij kan er altijd iets onverwachts gebeuren. Dus is hij eerst maar weer voor 2 maanden volledig arbeidsongeschikt verklaard en daarna zien we wel weer verder.

Toch zit er echt wel vooruitgang in hoor. Het gaat alleen zo tergend langzaam dat je het bijna niet merkt. Pas als je dan tegen elkaar zegt, weet je nog vorige maand, toen kon je dit of dat echt nog niet en nu hoef je er niet meer over na te denken om dat te doen, dan zie je de kleine stapjes van verbetering.

Dat Simon nu hier is op de boerderij en Jasmin een goede hulp had wel het voordeel dat we op 13 november naar Nederland konden toen Rudy en Nancy gingen trouwen. De 12e zijn we naar Nederland gereden en de 14e alweer terug. Een flitsbezoekje dus, maar wel heel erg leuk. En niet in de laatste plaats om iedereen weer eens lekker te knuffelen.

Iedereen strak in het pak, dat was een mooie gelegenheid om een familiefoto te maken. Jammer dat Tom er niet bij kon zijn, misschien moeten we een foto van hem er in fotoshoppen.

 

En onze kleine knuffeltjes worden ook al groot. En wat waren ze lief de hele middag.

Geplaatst in Uncategorized | 1 reactie

Langzaam, heel langzaam

Het gaat vooruit!

4 maanden is het nu geleden dat Rinus een ongeluk heeft gehad en daarbij diverse pezen van zijn rechterschouder heeft gescheurd cq afgescheurd.

2 maanden geleden is hij eraan geopereerd. Een operatie van 2,5 uur ipv 40 minuten.

Na die operatie kreeg hij een longembolie en aansluitend een longontsteking eroverheen.

Het herstel duurt lang, heel lang. Pas sinds een week voelt Rinus zich weer een beetje fitter. Tot die tijd zag hij vaak ook zo grauw in het gezicht, dan wisten we wel hoe laat het was. Maar nu heeft hij weer meer energie. En kan ook zonder pijnstillers de dag doorkomen. Alles naweeën van de longembolie en de longontsteking, want met zijn schouder ging het de hele tijd naar verwachting. De fysiotherapeuten zijn tevreden. En al gaat het Rinus veel te langzaam, hij gaat vooruit.

Als hij in bed ligt, plat op de rug, kan hij zijn arm optillen tot 90 graden. Gewoon zittend of staand kan hij dat nog niet. Dat is ook nog steeds niet de bedoeling, want het herstel gaat een half jaar duren, daar zijn nog maar 2 maanden van voorbij.

Gelukkig hebben we een paar hele goede medewerkers gevonden. Via Facebook heb ik een oproep gedaan en daar heeft de vrouw van Simon op gereageerd. Om hier te komen helpen heeft Simon zelfs zijn baan in Nederland opgezegd. Dat noem ik nog eens lef hebben.

En via via belde Jasmin, een jonge vrouw uit Perstorp, mij op. Ze komt nu minimaal 2 ochtenden in de week helpen bij het melken, zodat Simon en ik elk een ochtend wat langer kunnen slapen.

Zo rooien we het samen wel. Al ligt de ontwikkeling van mijn winkeltje nu wel stil, want dat heb ik maar even opgeschoven naar het volgend jaar. Verkopen doe ik toch wel, men weet Moogies Mjölk al wel te vinden.

De laatste 4 maanden heb ik veel bijgeleerd. Ik melk alle probleemkoeien, nog maar eentje krijgt een beugel op, ook de meeste nieuwmelkte vaarzen krijgen van mij geen beugel op (soms heel spannend). Ik spuit de zieke koeien zelf, geef ze een kalkbolus als het moet, doe verlossingen, zet koeien droog. Allemaal dingen die ik Rinus normaal gesproken liet doen.

 

Geplaatst in Uncategorized | 5 reacties

Gefixeerd

Gelukkig, het lijkt erop dat we in wat rustiger vaarwater zijn beland.

Nu kan Rinus werken aan zijn herstel. Nee, van revalidatie is nog geen sprake hoor. Zijn rechterarm zit dag en nacht vast aan zijn romp.

Hij wordt steeds handiger met links. Zelfs aankleden lukt hem met een hand. Hoewel, hij kan nietzijn rechterarm optillen om door een armsgat te steken.

Op advies van Jennifer heb ik een paar t-shirts verknipt. De zijnaad aan de rechterkant open en de mouw eraf. En toen stukjes klitteband op de zijnaad geplakt. Ik had nog klittenband liggen voor de horren, breed en stevig.

Nu kan er een t-shirt onder de band, dat zit wel zo prettig. En hoeft alleen de linkerarm door een armsgat.

Deze week was dan ook eindelijk de eerste afspraak met de fysiotherapeut. Rinus heeft weliswaar een aantal oefeningen meegekregen om te doen, maar hetzijn passieve oefeningen. De zelfstandig bewegen mag hij zijn rechterarm echt niet.

Hij mag bijvoorbeeld zijn schouders optillen en langzaam weer laten zakken. Of iets naar achteren doen, maar beslist niet naar voren.

Met zijn bovenarm gefixeerd mag hij zijn arm buigen.

Het is nog niet veel, maar het begin is er. Nog een paar weken dan mag de band er een aantal uren af.

Geplaatst in Uncategorized | 3 reacties

En nog een keer

De soap is nog niet ten einde. Nadat Rinus op 31 augustus aan zijn schouder is geopereerd hebben we al heel wat ziekenhuizen gezien. Ipv een dagopname werden het 5 dagen in 2 verschillende ziekenhuizen. Op maandag weer thuis en op woensdag weer erin, nu met een longembolie. Ook na thuiskomst voelde hij zich niet oke. Nog vaak benauwd en soms ook duizelig. Maar gisteren ging het vooruitzicht, geen pijn aan de schouder en verder ook geen klachten. En dan denk je we hebben het gehad.

Maar afgelopen nacht heeft hij weer zo lopen spoken. Naar, benauwd, koud en warm. Gewoon niet in orde.

Dus daar ging hij vanochtend om half acht. Richting Hässleholm dit keer en Chris erachteraan. Even na tienen waren Robert en ik er ook. Toen waren er net foto’s gemaakt. Uiteraard was er al bloed geprikt en een hartfilmpje gemaakt. Dat is gewoon standaard.

En op de foto was een longontsteking te zien. Komt vaker voor na een longembolie zeiden ze. Kunnen ze dat niet voor die tijd zeggen?

Dus nog een paar pillen erbij en maar weer opknappen. Meestal doet antibiotica zijn werk wel snel. Tegen de middag waren we allemaal weer thuis. Een snel ziekenhuis dit keer. En hopelijk de laatste keer.

Maar naar de fysio is Rinus dus nog steeds niet geweest. En dat moet wel gauw gebeuren anders gaan zijn gewrichten vastzitten. Even een paar daagjes wachten en dan weer een afspraak maken.

Geplaatst in Uncategorized | 5 reacties

En weer thuis

Gelukkig hoefde Rinus maar 1 nacht te blijven. Wel aan de hartbewaking, dat wel. Jongens, wat hebben we woensdag lang moeten wachten. Ik dacht dat een longembolie zo gevaarlijk was, maar dat ze nu harder lopen in het ziekenhuis, nou nee. Gelukkig is het weer bijna oke. We zijn blij dat we zijn gegaan. En een half jaar aan de bloedverdunners overleeft Rinus ook wel. Alleen de nachten, die mogen wel iets langer duren. Want gisteren weer twee koeien in het afkalfhok gedaan. Toen in rond half tien ging kijken was de eerste bezig. En dat schoot maar niet op. Om half twaalf ben ik toch maar naar bed gegaan, er waren twee pootjes te zien, en het is een oude koe, dat moet toch eigenlijk wel goed gaan. Toen begon Rinus te spoken, net als op dinsdagavond. Kwart voor vier had de ene koe haar kalf en kon Rinus eindelijk slapen. Bij de andere koe was nog niks te zien. Kwart voor vijf kom ik weer in de stal en heeft ze gekalfd en het kalfje staat al. Rinus heeft geslapen tot we binnenkwamen voor het ontbijt, zo rond 9 uur. Misschien mag ik vanmiddag eventjes mijn ogen dicht doen.

We willen jullie allemaal ontzettend bedanken voor alle lieve berichtjes via de blog, sms, mail en whatsapp.

Ik hoop dat jullie een beetje begrip hebben dat ik niet alle berichtjes beantwoord. Soms schrijf ik alleen maar terug:”zie blog”. Dat is niet bot bedoeld, het ontbreekt mij gewoon aan tijd om telkens eenzelfde verhaal te typen.

Rinus is nu goed telefonisch bereikbaar. Dus wie zijn nummer heeft en graag een praatje wil maken, ga je gang.

Geplaatst in Uncategorized | 2 reacties