Glada

Tja, we konden het niet laten. Vlakbij de Eekte werd een ander huisje te koop gezet. Voor een prijs, dat konden we echt niet laten schieten. Nog voor de bezichtigingen hebben we al een deal met de verkopers kunnen sluiten.

Omdat ze in het huisje allemaal vogels hebben laten staan en hangen hebben wij het huis nu Glada genoemd.

Röd glada - fageln.se

Glada, de wouw, een van onze favoriete vogels. En vertaling van het woord “glad” is vrolijk, opgewekt, gelukkig.

Het gehele jaar bewoonbaar en van alle gemakken voorzien. 4 slaapkamers met 4 x 1-persoonsbedden en 1 x  2-persoonsbed. Badkamer met douche, wastafel en wc. Compleet ingerichte keuken met o.a. 4-pits elektrisch fornuis, oven, magnetron, koffiezetapparaat, waterkoker. 30 liter boiler. Verwarming dmv lucht/lucht warmtepomp. Woonkamer met bankstel, fauteuil, eettafel met 6 stoelen. Terrasdeuren naar het terras met tuinmeubels. Grote tuin, niet omheind. Parkeermogelijkheid op eigen terrein. Klein schuurtje met 2 fietsen die gebruikt kunnen worden. Kinderstoel en -bedje niet standaard aanwezig.

Beide huisjes zijn al op Natuurhuisje.nl geplaatst en kunnen daar gehuurd worden, maar vanzelfsprekend ook direkt bij ons.

Geplaatst in Uncategorized | Tags: | 2 reacties

De Eekte

Onze boerderij in Nederland heette al 100 jaar De Eekte voordat wij die verkochten. Omdat de nieuwe eigenaars de boerderij een andere naam wilden geven, (naar de voorletters van de nieuwe eigenaresse), namen wij het bord mee naar Zweden in de hoop er nog een plekje voor te vinden.

Dat is gelukt. Vorige maand hebben we een schattig huisje gekocht. In eerste instantie omdat we gewoon geen logeerruimte meer hebben in ons huis en we toch wel graag willen dat de kinderen en kleinkinderen hier kunnen logeren. En ten tweede is het voor ons toch echt noodzaak bleek om bezig te blijven. Veel hoeft er niet aan te gebeuren, geen grote verbouwingen, bedoel ik dan. Wel verven en in de badkamer moet de douche een opknapbeurt hebben. En de tuin bijhouden.

Jennifer, Robert Jan en de kids hebben al kunnen proeflogeren. Op maar 20 minuten rijden van ons, dus lekker dichtbij. En gelukkig is het huisje goedgekeurd. Ze hebben er 2 heerlijke weken doorgebracht. En wij hebben eindelijk weer eens van die twee schatten van kleinkinderen kunnen genieten. Dat was al veel te lang geleden.

Het huisje heeft 2 slaapkamers met in totaal 5 1-persoonsbedden waarvan 1 stapelbed. Er is een wasmachine, een complete keuken met koelkast, diepvries, magnetron, oven, koffiezetapparaat, toaster, etc. en buiten veel ruimte. Het huisje staat op een terrein met meer vakantiehuisjes, maar het is geen echt vakantiepark. Er zijn dus geen andere voorzieningen die een vakantiepark wel heeft, zoals een winkeltje, een speeltuintje en vermaak voor de kleintjes. Er is heel veel rust, ruimte, frisse lucht en natuur; heerlijk om te wandelen en te fietsen. Water in de buurt (Bälinge sjön) om te vissen, zwemmen, kano of waterfiets huren enz.

Zo gauw het weer het eindelijk weer toelaat zullen we gaan verven, zodat wie wil, er volgend jaar gebruik van kan maken.

Geplaatst in Uncategorized | Tags: | Een reactie plaatsen

We doen het kalm aan (niet dus)

2 Maanden wonen we nu op ons nieuwe stekje. In plaats van uitslapen en niks doen, zijn we toch weer flink aan de slag. We kunnen het niet laten. Tuurlijk, uitslapen doen we echt wel voor ons gevoel. Nog altijd zijn we 5 uur wakker, maar hoeven er dan niet uit. We draaien ons nog lekker een keer om en soms doezelen we ook nog weer weg.

Onze eerste taak van de dag is lopen met de honden. Nog voor ons ontbijt hebben we onze eerste kilometers er al opzitten. Een goed begin van de dag, zeker nu het al lekker warm is. Na het middageten een tweede korte ronde van een half uur en rond 5 uur gaan we wat langer lopen. Zo komen we makkelijk aan 10 000 stappen per dag.

Buiten groeit en bloeit alles en Rinus is aardig druk in de tuin met snoeien en nu grasmaaien. Op Ådala maaiden we misschien 3x het hele seizoen. Hier toch wel elke 10 dagen. Enkele appelbomen hebben het leven moeten laten. Ze waren oud en ziek of stonden in de weg. Volgend jaar als we de tuin opnieuw inrichten is er weer plaats voor nieuwe boompjes.

Dan moet er een nieuwe ladder op het dak voor de schoorsteenveger, dat is een project waar we wat langer over gaan doen. Want een gewone ladder kan niet. Onder elke pan moet een tree vastgemaakt worden en ook de loopbrug op het dag is aan vervanging toe. Mij zie je niet op het dak, die tijd heb ik gehad.

Het voordeel van niet meer moeten werken is toch wel, dat, als je een wat mindere dag hebt, het ook niet meer hoeft. Dan kun je erbij gaan zitten (in de zon op het terras) en een boek lezen of gewoon wat voor je uit staren. De dag erna gaat het weer beter en doen we weer wat meer.

Orgelspelen bijvoorbeeld. Rinus heeft zijn orgelspel weer op kunnen pakken en is weer vlijtig aan het spelen. Ongeveer 2 weken geleden is zijn nieuwe orgel gearriveerd. Dat had nogal wat voeten in de aarde om die binnen te krijgen.

We hebben zelf de doos open gemaakt en alle losse onderdelen, zoals de orgelbank, het pedaal en diverse dozen naar binnen gebracht. Maar ja, dan staat daar nog een orgel van minstens 150 kg. De verkoper heeft een verhuisfirma geregeld en toen stond het orgel binnen 10 minuten binnen. Dat hadden we nooit zelf kunnen doen.

Wat een verschil met het oude orgel. Wat een mooi geluid.

Zelf ben ik weer aan het handwerken geslagen. Er lag nog het een en ander op me te wachten wat af moest. En nog een aantal nieuwe projecten en uitdagingen op mijn verlanglijstje.

En wat ook zo heerlijk is, we kunnen nu films afkijken. Zoveel films waar we vaak alleen het eerste uur keken, daarna was het echt bedtijd voor ons. Nu kijken we ze af en als we willen nog eentje. En Rinus kan alle voetbalwedstrijden kijken van het ek, als hij zou willen.

We weten nu dat het echt om 12 uur ´s nachts nog niet donker is. We vertelden dat wel aan iedereen, maar we hadden het zelf nog nooit gezien. Het is nog wat te fris om buiten te blijven zitten, dat komt na midsommer wel.

Als we door de bossen wandelen met de honden kan ik het niet laten telkens heel diep door mijn neus adem te halen. Het ruikt zo lekker. Ik heb nooit geweten dat bloesem van de bosbes zo zoet ruikt. En al die lelietjesvandalen, heerlijk. Nu staat de rhododendron in bloei, bij elk vakantiehuisje hier in de buurt waar we langs lopen staat wel een struik. De kastanje is bijna uitgebloeid. De seringen waren ook zo prachtig. Nu wachten we op de vlierbes. Mijn moestuin is nog klein. In een paar bakken heb ik sla en bietjes, aardbeien, bieslook, peterselie, munt en rozemarijn. Ook daar gaan we volgend jaar meer aandacht aan besteden.

Dit jaar plannen we een nieuwe keuken en badkamer in. Dat wordt weer een leuke klusblog.

Kaasmaken gaat hier echt niet meer, maar karnemelk nog wel.

We zitten echt niet stil, kom maar eens kijken als het reizen weer wat makkelijker wordt.

Geplaatst in Uncategorized | 1 reactie

Nog 2 nachtjes slapen

Geplaatst in Uncategorized | 1 reactie

Water

Ons nieuwe stekje krijgt water van de buren uit een gegraven bron. Die is niet zo diep en eigenlijk is er niet genoeg water voor twee huizen. Zeker bij een droge zomer zoals in 2018 staat de bron bijna droog en komt er alleen nog bruin water uit.

Vorige week hebben we daarom een firma gebeld die hier op de boerderij ook de waterbron heeft geboord. 10 tot 12 weken wachttijd zei de beste man.

Dinsdagochtend, eigenlijk zou ik naar de stuga, werd Rinus gebeld. Om 10.00 is er iemand in Svenstorp om te kijken wat een geschikte plek is om te boren. Prima, dan rijden we daarnaartoe en ga ik de gordijnen voor Robert’s kamer maken.

Samen met Rinus loopt de expert over het grondstuk en legt uit wat de regels zijn om te mogen boren. 12 meter vanaf akkerland bijvoorbeeld. En vanaf de weg en het huis. Plek vastgesteld en vanmiddag beginnen we. Om half twee ben ik terug met de machine.

Dat hadden we nooit verwacht. En dus blijven we in Svenstorp.

Rinus haalt het hek weg, dan hoeft die zware boormachine niet over het akkerland van de buurman.

En ik kan de gordijnen voor Robert maken.

De boorkop
Boren door steen, er komt fijn steenstof uit.

Het is een heel gevaarte wat bij ons de tuin in moet. Tot 18.00 uur heeft de beste man geboord en zat op 12 meter. De volgende dag dus weer verder. Eindelijk, bij 101 meter is er water. 6 tot 10 liter per minuut, dat is meer dan genoeg voor ons. Nu eerst testen of de kwaliteit goed is. En dan aansluiten op onze waterleiding.

Geplaatst in Uncategorized | 2 reacties

Vakantie?!

Het is nu een week geleden dat Rinus en ik in de melkput stonden. Nog altijd zijn we op tijd wakker, horen de auto’s van de melkers aankomen en kunnen dat nog een keertje ons omdraaien in bed. We gaan er gewoon op tijd uit, dus tegen 7 uur lopen we met de honden door het bos te wandelen. Samen, dat is wel wat anders dan alleen met die twee sterke zwaargewichten. Als ik alleen met ze loop en ze ruiken allebei iets waar ze persé naartoe willen, moet ik mee. Ruim 80 kilo met heel veel kracht trekt dan en daar kan ik maar weinig tegen doen. Mopperen en de hakken in de grond helpt meestal wel. Met zijn tweeën en ieders 1 hond is toch wel wat makkelijker.

Elke dag even naar Svenstorp. Er hoeft niet zoveel te gebeuren, maar we zijn begonnen met het grote snoeien. Vorig jaar is er niks van gekomen, omdat mijn schouder niet wil wat ik wil. En gordijnstangen ophangen. Bij Robert op zijn kamer, zodat hij het straks lekker donker kan maken als hij overdag moet slapen. En in de woon- en eetkamer.

Kijk niet naar die mooie bank, die gaat echt weg. Staat er alleen om het huis een beetje bewoond te laten lijken.

Geplaatst in Uncategorized | 1 reactie

Laatste keer

Voor vanalles is het nu de laatste keer. De laatste keer een voetenbad, de laatste keer strooisel inmaken, de laatste keer een koe bekappen. En vanochtend dachten we de laatste keer samen te melken.

Maar toen kregen we plotseling bezoek.

De nieuwe eigenaar Johan en zijn vader Staffan kwamen een kijkje nemen. Als voorproefje op de komende dagen wilden ze al weten hoe zo’n melkput nu werkt. Zelf heeft hij 130 koeien in een aangebonden stal. Dat is wel heel anders werken. Morgen komt Frederik, een werknemer van Johan, hij zal hier het werk grotendeels alleen moeten doen. Spannend blijft het.

We hebben al het een en ander verhuisd. Het hondenhok toch maar weer mee, al heeft Tyson er maar weinig gebruik van gemaakt. En de schapenhekjes, want voorlopig is er nog geen deugdelijke afrastering en we willen toch graag de honden buiten.

Vanzelfsprekend gaat de picknicktafel ook mee naar Svenstorp.

Geplaatst in Uncategorized | 2 reacties

Verkocht

Makelaar uit Zaamslag is de beste van het jaar - Omroep Zeeland

De boerderij is verkocht. Na 1,5 jaar bijna niks is het nu rond. Tuurlijk, we hadden kijkers. Ook voor een tweede keer, ja, ook die echt geïnteresseerd waren, maar nooit een serieus bod. En nu, terwijl we echt dachten dat we weer nog minstens een jaar hier zouden boeren, komt er iemand kijken en binnen twee weken is het rond. 28 januari kwam de toekomstige eigenaar hier voor het eerst kijken met zijn vriendin, zijn vader en een medewerker. 1 Februari lag er een bod, iets te laag, dus deden wij een tegenbod.

Een week later lag er een nieuw bod, iets onder ons tegenbod en dat hebben we geaccepteerd. 17 februari is het voorlopig koopcontract getekend onder voorbehoud van financiering. Dus het bleef nog een weekje spannend. Afgelopen donderdag 25 februari kwam het verlossende woord, de koop kan doorgaan. De financiering is rond. Waar anderen 1,5 jaar met de bank heeft gevochten voor een financiering en die maar niet rond kreeg met geen enkele bank, doet deze man het in een paar weken.

En per 17 maart zijn we al boer af. De verhuizing staat gepland voor 16 april. Dat gaat allemaal wel heel snel. Soms kunnen we het nog niet bevatten hoor. En het voelt ook heel dubbel. We hadden het jonge stel wat al zo lang bezig was met de bank het zo gegund. Zelf zitten ze er niet zo mee, gelukkig, ze hebben alweer iets anders op het oog. En ook de Nederlanders die nog een boerderij in Nederland moeten verkopen en dan willen emigreren …. Maar we konden niet meer wachten.

De boer is een man van 40 met al een boerderij hier vlakbij. Maar hij houdt de koeien nog in een aangebonden stal en dat wordt op termijn verboden. Hij heeft 3 kinderen, de oudste is 12 en wil (nu) graag boer worden. Dus met het oog op de toekomst een hele goede keuze. Het huis wordt verhuurd aan de medewerker met vrouw en 3 kinderen. Dus een heerlijk huis voor een jong gezin. Daar zijn we blij mee.

Geplaatst in Uncategorized | 5 reacties

Koning Winter

Terwijl Nederland de ijspret al bijna is vergeten en zich opmaakt voor bijna zomerse temperaturen van zo’n 15 graden komend weekend, doet koning Winter er hier nog een schepje bovenop.

De ijskoude nachten met -18 zijn wel verleden tijd. Overdag vriest het nog steeds en gisteren is er nog minstens 20 cm sneeuw bijgekomen.

Weer tijd om onszelf even uit te graven.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Milkbar vitality

Hoewel de boerderij al een tijdje te koop staat, staat de vooruitgang hier niet stil. Hele grote veranderingen en investeringen zullen we waarschijnlijk niet meer doen, maar verbeteringen en kleine veranderingen die ons werk verlichten of beter zijn voor de dieren, daar gaan we gewoon mee door. Tenslotte willen we, als het zover is, een goedlopend bedrijf overdragen. Daarom hebben we in de herfst vorig jaar het voeren van de kleine kalveren aangepast. Ze kregen altijd een dag of twee melk met de fles en daarna melk uit de emmer. Als ze dan overgeplaatst werden naar de groep moesten ze weer wennen aan de speen van de kalverdrinkautomaat. Nu krijgen ze allemaal de hele tijd melk uit de fles.

De flessen hangen schuin en tamelijk laag zodat de houding van de kalfjes hetzelfde is als wanneer ze bij de koe drinken. Daardoor komt de melk in de goede maag terecht en omdat ze flink hun best moeten doen om te drinken, maken ze veel speeksel aan. Dat is weer goed voor de vertering.

Ze kunnen ook meer op, dus groeien ze sneller. Alleen maar voordelen dus. Voor de kalfjes wel, voor mij niet. Het flessen vullen kost meer tijd en ze zijn tamelijk onhandig om vast te houden, dus moest ik wel heel vaak heen en weer lopen. Ook lege flessen kon ik niet meer dan 4 stuks vasthouden. Ook daar was gauw een oplossing voor. Rinus heeft een aanpassing gemaakt op mijn karretje waarmee ik de melk voor de kaas transporteer.

Je ziet, elk kalf heeft zijn eigen kleur. Dus hoewel het meer werk is ben ik er blij mee. Het is voor de kalveren een veel natuurlijker houding om te drinken. Ik hoef ze maar zelden te helpen de fles te vinden.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen