Even voorstellen

familie

Wij zijn Rinus, Annet, Chris en Robert Nijkamp. Sinds november 2010 wonen wij op Ådala gård in Perstorp, Zweden.
Wij hebben hier een melkveehouderij gekocht met ongeveer 80 melkkoeien en het benodigde jongvee. De ruime ligboxenstal is modern, de melkstal hebben we in 2011 verbouwd van een 2×4 open tandem naar 2×8 visgraat. De jongveeschuur was heel nodig aan vervanging toe. In 2012 is de nieuwe stal in gebruik genomen.
En langzaam hebben we de veestapel vergroot. We hebben nu 115 melkkoeien en even zoveel jongvee.
We hebben 50 ha weidegrond in eigendom, 100 ha gehuurd en 20 ha maïsland. Bovendien hebben we ruim 50 ha gemengd bos.
We maken onze eigen kaas, yoghurt, boter en karnemelk. En elke dag staat er vers gebakken brood op tafel.

Lees onze belevenissen op de weblog. Wij vinden het erg leuk als je een reactie achterlaat.

Geplaatst in Bericht | 15 reacties

Kapot. Stuk. Doet het niet.

Je hebt van die tijden, dan lijkt alles tegelijk kapot te gaan. Dat was vorige week bij ons het geval. Woensdag de grote trekker. Die werd te warm en schakelde zichzelf uit. Altijd laat in de middag, net als je wilt gaan voeren om daarna te gaan melken. Dat zul je altijd zien. De monteurs waren er snel bij, maar konden de fout niet vinden. Dan moet de trekker mee naar de zaak. En een vervangende trekker, die alles moet kunnen wat de onze ook kan, moet geregeld worden. Ongeveer 2 uur later dan normaal konden we gaan melken. Maar de koeien hadden te eten, dat was het voornaamste.

Donderdag begeeft de wasmachine het. Niet meer te repareren. Dat kost net zoveel als een nieuwe, zei de monteur. Een nieuwe wasmachine is gelukkig niet zo duur als een trekker, maar toch een uitgave die ik nog niet ingepland had.

Van de trekkerdealer krijgen we bericht, dat het de koppakking is. Gelukkig, dat kan nog gerepareerd worden. Duurt een paar dagen, maar Rinus’ fijne trekker komt weer terug. De vervangende trekker vindt hij maar niks.

Ook op donderdag kan Rinus met de kleine trekker naar de smid om de hydraulische slangen te vervangen. Die lekten al een tijdje en beter nu vervangen, dan als ze knappen op een tijdstip dat je het echt niet kan gebruiken.

Zaterdag knapt een olieslang van de kuilhapper, een slangklem erom voor nood en maandag op pad voor een nieuwe.

Zondag wil ik even naar Svenstorp. Ik kom niet ver. De auto maakt zo’n raar geluid. Ik blijf thuis. Dat bekijken we morgen wel weer. Zondagmiddag, we moeten aan de slag. Voer weghalen bij de kalfjes, dan krijgen ze weer lekker vers voer. Ja, had je gedacht. Wat Rinus ook probeert, de grote vervangende trekker wil niet starten. De monteur gebeld, hij laat nogal op zich wachten. Dus weer zijn we laat. Dit keer is het euvel gauw gevonden. De dynamo is kapot. De monteur heeft zoiets niet standaard bij zich en moet terug naar de zaak. Wij beginnen toch maar te melken. Dit keer ruim een uur later dan normaal. En de koeien hebben dit keer geen voer als ze klaar zijn met melken. Wat een toestand in de stal. Dat holt heen en weer en loeien, horen en zien vergaat ons. We zijn net klaar met melken als de monteur weer terug is. Het duurde zolang, omdat hij een dynamo uit een nieuwe trekker uit de showroom moest halen, er lag er geen in het magazijn. Een dynamo inbouwen duurt maar een half uur. Dus als ik de kalfjes melk heb gegeven en Rinus de boxen schoon heeft en de melkput uitgespoten, kunnen eindelijk de beesten worden gevoerd. Het bleef toch nog lang onrustig in de stal.

Maandag stuurt Rinus mij met de auto naar de garage. Ik wil eigenlijk niet, ik vertrouw het niks, maar je moet wat. Ik ben niet ver gekomen. Tot de stuga, zoveel herrie, ik wil de auto draaien en weer naar huis. Bekijk het maar, zegt ie, ik blijf hier staan. Dus de sleepdienst gebeld.

Daar gaat ie

Gelukkig zitten we niet helemaal zonder vervoer. Chris’ autootje is er ook nog. Daar kan Rinus mee naar de smid om een nieuwe olieleiding te fixen. En daarna de mestschuif, die al sinds zondagavond op dezelfde plek ligt. Waarschijnlijk door het gedonder van de koeien is er wat kapot gegaan. Aangezien ik met de kleine Hyundai op pad ben, mag Rinus bij hoge uitzondering de Saab van Robert mee om onderdelen te halen. En tegen de tijd dat de koffie klaar is, heeft Rinus alles weer gerepareerd.

Het was maar goed dat ik niet doorgereden ben met de auto. Er is iets kapot bij de stuurinrichting. Dat zal weer een lieve duit kosten.

Maar nu zijn we wel even klaar hoor met alles wat stuk gaat. Daar zijn we niet zo kapot van.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

filmpje

Hier staat een filmpje over de boerderij gemaakt door Elsemiek, een van onze stagiaires in 2017 en Hugo, kameraad van Chris en Robert.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Winter

Eindelijk weer echt winter met veel sneeuw. Van de week begon het rond 09.00 uur begon het te sneeuwen. En ’s avonds lag er minstens 30 centimeter. Dan moet er geruimd worden. Voor onszelf, maar zeker voor de melkboer die laat op de avond hier de melk komt halen.

En als er zoveel sneeuw valt en het wordt weer prachtig helder weer gaat de temperatuur snel onderuit. -18,9 hebben we dit keer als koudste temperatuur afgelezen. Dat duurt maar een paar dagen. Gisteravond na het melken was het -12 en vanochtend nog maar -4,5. Vanavond was het -2,7, dan trek ik niet eens een jas aan om met de honden te gaan lopen.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Onze nieuwe plek

Svenstorp

Als je je fijne huis moet verlaten omdat die bij de rest van de boerderij hoort, wil je natuurlijk een net zo fijne plek weer vinden. Dus sinds we het plan hebben opgevat om de boerderij te verkopen zijn we ook aan het kijken op Hemnet, de Zweedse Funda.

10 huizen hebben we samen bekeken en afgewezen. Meestal een te laag plafond. Wij zijn geen kleine Nederlanders en vinden dat we niet passen in een huis met een plafond onder de 2,50 meter. Maar soms ook toch te afgelegen voor Chris en Robert om naar hun werk te kunnen rijden in dezelfde tijd (of minder) dan ze nu doen. Op één huis hebben we geboden; de prijs was weliswaar iets boven ons budget, maar de plek was zo geweldig. Dat vonden meer mensen. Het huis is verkocht voor een miljoen kronen boven de vraagprijs.

En toen kwam dit huis op Hemnet:

Ik vond de foto´s al meteen te gek, en de plek is een paradijsje. De open dag was op een zondag. Rinus ging niet mee, er moest een pink kalven. Ik hoefde maar 5 minuten rond te lopen en wist het eigenlijk al wel. Tegen Rinus zei ik alleen maar dat hij de daaropvolgende kijkdag (een woensdag onder melkenstijd) toch maar eens moest kijken. Samen met Chris, die toevallig vrij was, zijn ze gaan kijken. En gelukkig waren ze net zo enthousiast als ik. Donderdags een bod uitgebracht en de week erop het voorlopige koopcontract al getekend. Half december hebben we de sleutel gekregen en nu hebben we dus 2 huizen.

Het plan was dat Chris er tijdelijk in zou gaan wonen, tot hij een flatje in Helsingborg vindt. Maar laat dat dus nu al tegelijk gebeuren. Per 1 april heeft hij een flat in centrum Helsingborg, dus nee, twee keer verhuizen op zo´n korte termijn, daar heeft hij geen zin in.

Dan rijden we maar een paar keer heen en weer per week, om de post uit de brievenbus te halen en strakjes voor de tuin. Want er zit een flinke lap grond bij. Kunnen we weer een moestuin aanleggen.

En vlak bij een meer en aan de rand van de bossen. Precies zoals we het graag willen. En toch niet afgelegen. Binnen 10 minuten weer bij de supermarkten, de grote weg zelfs met fietspad, kunnen we onze stalen ros weer van stal halen.

Dus voor ons het droomhuis, dat konden we echt niet laten lopen.

Geplaatst in Uncategorized | 12 reacties

Nee, nog niet verkocht

De boerderij is nog niet verkocht. Veel kijkers, sommige ook voor een tweede keer. Maar nog geen aannemelijk bod gekregen, helaas.

Het is ook een hele beslissing om een boerderij te kopen. En de meeste kijkers hebben zelf nog een plek die eerst verkocht moet worden. Dat heeft gewoon veel tijd nodig.

Wij zagen deze boerderij in september 2009 op de Zweedse Funda. Toen waren we al wel bezig met de verkoop van de boerderij in Nederland, omdat het voor ons duidelijk was dat we naar Zweden wilden. Toen we eind december de koeien hadden verkocht, konden we in januari 2010 voor het eerst gaan kijken. Maar pas in september hebben we een voorlopig koopcontract kunnen tekenen, toen hadden we een koper gevonden voor de boerderij in Nederland. En dat ging eigenlijk nog snel. Sommigen doen er 5 jaar over om te emigreren.

Het zag er vorig jaar een tijdje wel naar uit dat we kopers hadden gevonden. Dus zijn we zelf ook maar eens gaan kijken naar iets anders. De kopers kregen het met de banken niet voor elkaar. Wij wel, wij hebben ons nieuwe plekje al gevonden. Daarover in een volgende blog meer.

Inmiddels staat de boerderij ook al enkele maanden op marktplaats.nl. Ook daar veel reacties, maar nog niets concreets.

Geplaatst in Uncategorized | 1 reactie

10 jaar geleden

Het is deze maand precies 10 jaar geleden dat we onze eerste stappen richting emigreren naar Zweden maakten. Toen hadden we in juli het eerste gesprek met een makelaar die boerderijen in Zweden op de Nederlandse markt aan de man bracht. We wilden toen van hem weten of datgene wat wij dachten over Zweden ook werkelijk waar was. Aan het eind van het gesprek zei hij ons dat we volgens hem al heel goed wisten wat we wilden. In september 2009 hebben we toen zelf deze boerderij op de zweedse funda gevonden en hij heeft de verdere onderhandelingen begeleid.

En nu zijn we zover om de boerderij weer aan de volgende over te dragen. Rinus heeft 40 jaar voor koeien en kalveren gezorgd, 40 jaar melk geleverd om, ik weet niet hoeveel monden te voeden en, zeker sinds we in Zweden wonen, bijna geen vrij gehad om eens iets anders te doen dan voor iedereen en ieder dier zorgen en niet voor zichzelf. Geen van de kinderen wil de boerderij overnemen, dat is ook een reden om niet meer verder te gaan. En de bedrijfshulp, die je in Nederland maar hoeft te bellen en waar je op kunt vertrouwen, is hier niet aanwezig. Dus als er iets gebeurd qua ziekte van een van ons, of we zouden plotseling om wat voor reden dan ook naar Nederland moeten, is er niemand die voor ons de koeien kan melken en voeren, dus gaan we niet. Daar hebben we steeds meer moeite mee. En dan moet er iets veranderen.

Alles bij elkaar hebben we heel wat uurtjes gepraat en besloten dat het goed is geweest. We worden er ook niet jonger op. Rinus mist zijn orgel en wil weer graag aan het studeren.

Maar als je dan de advertentie in de krant ziet staan en op hemnet.se (de Zweedse funda) gaat er wel wat door je heen. Wat eigenlijk willen we alletwee hier niet weg, dit is zo´n mooie plek. Gelukkig heeft Zweden nog meer mooie plekken om te wonen en zullen we vast weer een stekkie vinden.

Klik hier om de advertentie op Hemnet te zien (zo lang de boerderij niet is verkocht zal de link werken).

En klik hier om het filmpje te bekijken dat met een drone is gemaakt.

Voorlopig gaat hier alles gewoon door, een boerderij verkoop je niet een, twee, drie. Daar gaat beslist nog een hele tijd overheen.

Geplaatst in Uncategorized | 5 reacties

soms zit het mee, maar soms …..

Zal ik maar beginnen met de leuke berichtjes?

We hebben weer een 100 000 liter koe. Onze Cyril 69 heeft in juni de 100 000 liter volgemaakt. Een hele prestatie voor een koe van nog geen 11 jaar. In december 2010 kreeg ze haar eerste kalf. Ik weet nog goed dat ze als hoogdrachtige pink voor het eerst de melkput door moest. We hadden toen nog de 2×4 open tandem, dat was al heel eng en daarna stond er ook nog eens een voetenbad. Wat duurde dat lang voor we haar daar door kregen. Nu heeft ze al 10x gekalfd en een van haar dochters geeft ook al bijna 60 liter per dag. Ook een kleindochter is een prima koe. Haar laatste kalfje was ook een vaarsje, hopelijk gaat zij ook dezelfde kant op.

 

En we stonden in de krant, want we hebben de jaarlijkse milieuprijs van Centerpartiet gekregen.

Holländska mjölkbönder fick miljöpris

Av

Mikael Öhrn

PERSTORP/ODERLJUNGA. Centerpartiet i Perstorp har delat ut årets miljöpris. I år gick priset till Annet och Rinus Nijkamp på Ådala gård i Skingeröd i närheten av Oderljunga. Paret Nijkamp får priset för att de “genom att driva ett aktivt lantbruk så kommer också det vackra öppna landskapet att finnas kvar”. Centerpartiet i Perstorp framhåller också att det handlar om närodlad produktion på just landsbygden.

Annet och Rinus Nijkamp kommer ursprungligen från Holland, men flyttade till Sverige 2010 när kostnaderna för mark och investeringar i hemlandet ansågs vara för höga. Idag finns det 100 mjölkkor på gården och ett par hundra ungdjur.

För några år sen startade familjen även en gårdsbutik där gårdens egna mejeriprodukter finns till försäljning.

Annet och Rinus Nijkamp på Ådala gård i Skingeröd.

Dat is toch wel een opsteker! Wij zijn er blij mee.

Vertaling van de tekst (ongeveer):

De jaarlijkse milieuprijs van de centrumpartij Perstorp is dit jaar gegaan naar het echtpaar Nijkamp, Ådala gård in Skingeröd in de buurt van Oderljunga. Het echtpaar Nijkamp krijgt de prijs voor het actief bedrijven van een landbouwbedrijf en daarmee het landschap open te houden. Annet en Rinus Nijkamp komen oorspronkelijk uit Nederland, verhuisden in 2010 naar Zweden toen de prijzen voor grond en investeringen te hoog werden in hun thuisland. Vandaag de dag zijn er 100 melkkoeien en enkele honderden stuks jongvee. Enkele jaren geleden is de familie ook begonnen met een winkel waar eigen zuivelprodukten worden verkocht.

En we hebben al ingekuild. Vorig jaar was het helemaal niks en eind april zag het er niet naar uit dat het dit jaar beter zou gaan. Maar dan komt toch de zon in mei, een beetje regen erbij en ziedaar, het gras begint te groeien en zo konden we met pinksteren inkuilen. Een mooie bult en nog zo´n 100 grote ronde balen. Rinus is een blij mannetje! Ja, net als in Nederland is het hier erg warm. Op tijd de gordijnen dicht, de zonnewering naar beneden. De koeien gaan nu ´s nachts naar buiten en blijven overdag in de stal.

Als het mei is, moeten de koeien en het jongvee naar buiten. De jongste kalfjes lopen bij de keuken, dan hebben we daar mooi zicht op. De wat ouderen gaan naar de zomerweide. Altijd weer een mooi spektaktel. De grond is niet van ons en de eigenaar gaat elke avond met een emmertje brokken naar de beestjes om te kijken of alles goed gaat. 15 juni moet er een pink naar huis. Die is ziek, maar wat heeft het beestje? De veearts behandelt haar voor alles wat maar mogelijk is en wij doen haar apart in een strohok. Daar willen we haar verwennen met lekker voer, extra krachtvoer, een beetje hooi, maar niks wil ze eten. Drinken doet ze wel. Ze staat ook op, maar alles zo futloos. En vanochtend vonden we haar dood in het hok.

Ook de koeien die met zwangerschapsverlof gaan (droog staan) mogen de wei in. Bijna dagelijks loop ik daar met de honden langs. Om te kijken of er nog genoeg water is en ook hoe het met de dames is. Vorige week zag ik Merel (ja, we hebben een koe met een vogelnaam) apart van de rest liggen. Dat is vaak geen goed teken. De volgende dag hebben we haar opgehaald. Ze was niet al te dik, dus koeienvoer zal haar goed doen. In juli zou haar kalf pas komen, kan ze mooi aansterken. Niks juli, 2 dagen later kalft ze al, een heel klein stiertje. En als ze in de melkput komt ziet Rinus meteen dat het foute boel is. De koe is ziek, coli. Ze wordt behandeld en we hopen er het beste van. Maar helaas, ze kan niet meer opstaan en een paar dagen geleden heeft Rinus haar af moeten maken. Jammer hoor, ze was pas 8 jaar oud. Het stierkalfje had ook niet zo´n goede start, maar doet het nu goed.

En dan wordt het Midzomer, een groot feest in Zweden. Het is mooi weer, wat willen we nog meer. Aardbeien, nieuwe aardappelen en vis horen bij midzomer, daar doen we graag aan mee. En geven er met stokbrood en salades onze eigen draai aan. Op zo´n dag wil je liever geen veearts bellen, want er is niemand bereikbaar. Toch moet dat tijdens het melken gebeuren. We hebben een koe met een wond aan haar voorpoot, waar het bloed uitspuit. Gelukkig is onze eigen veearts wel te bereiken en binnen 20 minuten aanwezig. Een drukverband moet het doen. Raar gezicht zo´n bont verband om die koeienpoot. 24 uur moet die blijven zitten. Langer kan ook niet, de klauw wordt helemaal dik en het verband is inmiddels doordrenkt van het bloed. Wonder boven wonder begint het niet weer te bloeden als het verband eraf is. En tot nu toe ziet het er goed uit.

Zondagochtend, Rinus en ik melken met zijn tweeën, het is de vrije zondag voor onze stagiair. Onze verse 100 000 liter koe komt pas als allerlaatste binnen. Dat is al geen goed teken. In plaats van 30 liter heeft ze maar 14 liter. Rinus test de melk, daar komt niet echt iets uit. Dan krijgt ze een spuitje om de melk te laten schieten en melkt ze de 30 liter vol. Maar Rinus vertrouwt het niet en haalt de thermometer erbij. Bij 39 en nog wat stopt hij. Het beestje is dus toch echt ziek. Geen veearts bellen, meteen behandelen tegen coli. ´s Avonds is ze te ziek om in de melkput te komen. Nu, na een paar dagen, kunnen we zeggen dat we waarschijnlijk de koe hebben gered, maar het zieke kwartier? De tijd zal het leren. Rinus was er op tijd bij. Deze koe heeft al eerder coli gehad. Toen een hele lactatie 3-speen geweest en toch was ze de volgende lactatie gewoon weer 4-speen. We hadden zaterdag nog tegen elkaar gezegd, binnenkort een mooie foto van haar maken. Zondag waren we bang dat dat niet eens meer zou kunnen. Zo snel kan het veranderen.

Tja, zo gaat dat dan op een boerderij.

Leuk bericht om te eindigen.

Jennifer, Robert Jan en de kindertjes zijn 10 dagen op vakantie geweest. Dat was dikke pret met onze gekke Raaf en lieve Naomie. Raaf bij opa op de trekker.

 

Oma moet spelen onder de tafel. Ik ben weer helemaal op de hoogte van de huidige tekenfilms.

Daar word je wel heeeeeeel moe van

Geplaatst in Uncategorized | 5 reacties

Ieniemienie

We hebben weer een heel klein kalfje. Maar wat een doorzettertje. Ruim 4 weken te vroeg geboren, kan amper staan of lopen. Melk wil ze wel. Waar een normaal kalf makkelijk 2 liter per keer op krijgt heeft deze Ieniemienie moeite met 1 litertje. Dus verwennen we haar extra met tussendoor nog een extra flesje. Net als bij te vroeg geboren kinderen een voeding extra.

Kijk maar eens naar die kromme pootjes. Nog helemaal niet volgroeid. Onze nieuwe hulp, Hanna, is er maar wat gek mee. Zij gaat in het hok op het stro zitten om die kleine uk de fles te geven.

Geplaatst in Uncategorized | 1 reactie

Jaaaa, het heeft geregend

Eindelijk hebben we regen gehad. Zaterdag is er echt water uit de lucht gevallen. Wel 20 mm. Daar zijn we blij mee. Beetje onweer op afstand, dat hoort er ook bij. Hadden we de hele zomer nog niet gehad.

En nu wil het niet meer ophouden. Vandaag een heleboel buien met onweer erbij. Dus weer 20 mm in the pocket.

Al met al een 60 mm in augustus. Dat is al meer dan de afgelopen 3 maanden bij elkaar. En we zijn pas op de helft.

Als we volgende weer nog mest uit kunnen rijden is er zelfs nog een kleine kans dat we in september nog een tweede snee kunnen inkuilen.

Geplaatst in Uncategorized | 1 reactie

Droog

Het onderwerp van gesprek. Met iedereen en overal. Alle Zweden vragen ons of we wel voer genoeg hebben voer de winter. En Nederlanders vragen waarom we niet beregenen.

Nee, voer hebben we niet. Het voorjaar was niet nat genoeg. Van de winter gingen we direct over in de zomer, dan krijgt het gras niet de tijd om te groeien. Dus de eerste snee was omdat je moet maaien, het gras zou alleen maar droger worden. Daarna kwam er geen regen, dus geen mest op het land. Een buurman geloofde de weersverwachting en heeft wel mest uitgereden toen er regen was voorspeld, maar die regen kwam niet. Zijn grasland is helemaal verbrand.

Nu is de derde droge maand een feit en maken we ons toch wel ernstige zorgen hoe dat de komende winter moet.

En waarom we niet beregenen? Afgezien van het feit dat we geen installatie hebben en het ook al niet meer is toegestaan, zou het niet eens kunnen. Zo zien de beken eruit waar het water vandaan zou moeten komen:

Voor onze koeien is er nog genoeg water uit een diepe bron op ons erf. Er zijn al gemeentes met drinkwater tekorten, het is echt bar en boos dit jaar.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen