verdrietig

De twee in het zwart staan met gebogen hoofden dicht bij elkaar.

Tegelijkertijd buigen ze naar elkaar toe alsof ze elkaar iets willen toefluisteren, maar wijken dan weer uiteen. Ze komen gewoonweg woorden tekort.
Langzaam lopen ze door terwijl ze meewarig naar de moeder kijken die stil en een beetje wezenloos naast haar levenloze kind staat. Het kind ligt nog nat in een hoekje op de stenen. De jong moeder begrijpt niet goed wat er gebeurd is, het was haar eerste kind.
Een lange stoet tantes, vriendinnen en halfzussen komt voorbij. Ze zijn allemaal heel stil.

Zij begrijpen precies hoe de jonge moeder zich voelt. Stuk voor stuk, ze hebben het allemaal meegemaakt.
Een enkeling weet nog precies hoe het was, maar voor de meesten is het slechts een vage herinnering. Toch zijn ook zij onder de indruk van wat er net gebeurd is.

Mannen zijn er niet, het is een pure vrouwenaangelegenheid.

Een dertigtal mag langzaam passeren. Maar dan moeten de laatsten haast maken, ze worden opgejaagd en het hek gaat dicht. De anderen moeten vanaf de overkant toekijken.
Er klinkt echter geen protest, het blijft heel stil.

Nu zien ze het dode kind liggen, maar vaker gebeurt het dat het kind leeft en toch wordt weggehaald.
Dan is het verdriet groter en duurt het langer voor het kind een vage herinnering wordt.

Tot de volgende keer. Misschien mag het kind dan wel de hele dag bij haar blijven als het leeft. En misschien kan ze dan iets van haar melk zelf aan haar kindje geven.

Het gaat hier “maar” om onze koeien die afscheid nemen van een doodgeboren kalfje.
Maar ik was vanochtend diep onder de indruk hoe ze ermee omgingen. Het was echt doodstil in de stal. Zelfs de tochtige koeien hielden zich stil. Het afscheid nemen, de rouwperiode, nee, die duurde echt niet lang; zeker niet voor menselijke begrippen. Na het melken waren alle koeien weer bezig met wat ze het liefste doen, eten, herkauwen en liggen. Ook de jonge moeder.

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op verdrietig

  1. Minka zegt:

    O zo liev beschreven, ben er helemaal van onder de indruk, ja ik denk wel dat dieren dat zeker voelen.

  2. Ina en Geert zegt:

    ontroerend. dit hoor je wel vaker. daarom kun je al heel snel horen en voelen als er iets in de stal aan de hand is. anders dan anders.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.